Noong nakakita siya ng isang apoy ay nagsabi siya sa mag-anak niya: "Manatili kayo rito; tunay na ako ay nakatanaw ng isang apoy. Harinawa ako ay makapagdala sa inyo mula roon ng isang ningas o makatagpo sa apoy ng isang patnubay.
Nagsabi ito: "Ito ay tungkod ko. Tumutukod ako rito at nagpapalagas ako gamit nito para sa mga tupa ko. Mayroon ako ritong mga pinaggagamitang iba pa."
na: Maghagis ka sa kanya sa baul at maghagis ka nito sa ilog at magtapon nito ang ilog sa pampang, kukunin siya ng isang kaaway para sa Akin at isang kaaway para sa kanya. Nag-ukol Ako sa iyo ng isang pag-ibig mula sa Akin at upang mahubog ka sa ilalim ng mata Ko."
[Nagmagandang-loob sa iyo] noong pumunta ang babaing kapatid mo at nagsabi: Magpapatnubay po ba ako sa inyo sa mangangalaga sa kanya? Kaya nagpabalik Kami sa iyo sa ina mo upang masiyahan siya at hindi siya malungkot. Pumatay ka ng isang tao ngunit nagligtas Kami sa iyo mula sa dalamhati at sumubok Kami sa iyo ng isang pagsubok. Nanatili ka ng mga taon sa mga tao ng Madyan. Pagkatapos ay pumunta ka [rito] sa takdang [panahon], O Moises.
Kaya pumunta kayong dalawa sa kanya at magsabi kayong dalawa sa kanya: Tunay na kami ay dalawang sugo ng Panginoon mo kaya ipadala mo kasama sa amin ang mga anak ni Israel at huwag mo silang pagdusahin. Dumating nga kami sa iyo na may dalang isang tanda mula sa Panginoon mo. Ang kapayapaan ay ukol sa sinumang sumunod sa patnubay.
[Siya] ang gumawa para sa inyo ng lupa bilang nakalatag, nagsingit para sa inyo rito ng mga landas, at nagbaba mula sa langit ng tubig, kaya nagpaluwal sa pamamagitan nito ng mga kaurian ng halamang sari-sari.
Talagang magdadala nga kami sa iyo ng isang panggagaway tulad niyon. Kaya gumawa ka sa pagitan namin at ninyo ng isang tipanang hindi sisira niyon, kami ni kayo, sa isang pook na kalagitnaan."
Nagsabi sa kanila si Moises: "Kapighatian sa inyo! Huwag kayong gumawa-gawa laban kay Allāh ng isang kasinungalingan sapagkat pupuksa Siya sa inyo sa pamamagitan ng isang pagdurusa. Nabigo nga ang sinumang gumawa-gawa."
Nagsabi sila: "Tunay na ang dalawang ito ay talagang dalawang manggagaway na nagnanais na magpalabas sa inyo mula sa lupain ninyo sa pamamagitan ng panggagaway nilang dalawa at mag-alis sa pamamaraan ninyong pinakauliran."
Nagsabi siya: "Bagkus pumukol kayo." Kaya biglang ang mga lubid nila at ang mga tungkod nila ay ginuniguni sa kanya dala ng panggagaway nila na ang mga ito ay sumisibad.
Magpukol ka ng nasa kanang kamay mo, lalamon ito sa niyari nila. Yumari lamang sila ng isang pakana ng isang manggagaway at hindi nagtatagumpay ang manggagaway saanman siya pumunta.
Nagsabi ito: "Naniwala kayo sa kanya bago ako magpahintulot sa inyo. Tunay na siya ay talagang ang pasimuno ninyo na nagturo sa inyo ng panggagaway. Kaya talagang magpuputul-putol nga ako sa mga kamay ninyo at mga paa ninyo nang magkabilaan, talagang magbibitin nga ako sa inyo sa mga puno ng mga punong datiles, at talagang makaaalam nga kayo kung alin sa atin ang higit na matindi sa [pagdudulot ng] pagdurusa at higit na nananatili."
Nagsabi sila: "Hindi kami magtatangi sa iyo higit sa dumating sa amin na mga malinaw na patunay at sa lumalang sa amin. Kaya magtadhana ka ng anumang ikaw ay magtatadhana. Nagtatadhana ka lamang sa buhay na pangmundong ito.
Tunay na kami ay sumampalataya sa Panginoon namin upang magpatawad Siya sa amin sa mga kamalian namin at sa ipinilit mo sa amin na panggagaway. Si Allāh ay higit na mabuti at higit na nananatili."
Tunay na ang sinumang pumunta sa Panginoon niya bilang isang salarin, tunay na ukol sa kanya ay Impiyerno; hindi siya mamamatay roon at hindi mabubuhay.
Ang sinumang pumunta sa Kanya bilang isang mananampalataya ay gumawa nga ng mga maayos. Ang mga iyon ay ukol sa kanila ang mga antas na pinakamatataas:
ang mga hardin ng Eden na dumadaloy mula sa ilalim ng mga ito ang mga ilog habang mga nananatili sa mga ito. Iyon ay ang ganti sa sinumang nagpakadalisay.
Talaga ngang nagkasi Kami kay Moises na maglakbay sa gabi kasama ng mga lingkod ko: "Pumalo ka para sa kanila ng isang daang tuyo sa dagat at huwag kang mangamba sa pagkaabot at huwag kang matakot."
O mga anak ni Israel, nagligtas nga Kami sa inyo mula sa kaaway ninyo, nakipagtipan Kami sa inyo sa kanang gilid ng bundok, at nagpababa Kami sa inyo ng isang makakain na katulad ng pulot-pukyutan at pugo.
Kumain kayo mula sa mga kaaya-ayang itinustos Namin sa inyo at huwag kayong magmalabis dito sapagkat dadapo sa inyo ang galit Ko at ang sinumang dumapo sa kanya ang galit Ko ay napariwara nga.
Kaya bumalik si Moises sa mga tao niya na galit na naghihinagpis. Nagsabi ito: "O mga tao ko, hindi ba nangako sa inyo ang Panginoon ninyo ng isang pangakong maganda? Kaya tumagal ba sa inyo ang panahon o nagnais kayo na may dumapo sa inyo na isang galit mula sa Panginoon ninyo, kaya naman sumira kayo sa naipangako sa akin?"
Nagsabi sila: "Hindi kami sumira sa ipinangako sa iyo dahil sa pagkukusa namin subalit kami ay pinagdala ng mga pasanin mula sa mga gayak ng mga tao kaya itinapon namin ang mga ito [sa apoy] at gayon pumukol ang Sāmirīy."
Nagpalabas siya para sa kanila ng isang guyang rebulto na mayroon itong pag-unga at nagsabi sila: "Ito ay diyos ninyo at diyos ni Moises, ngunit nakalimot siya."
Kaya hindi ba sila nakakikita na hindi ito nagbabalik sa kanila ng isang pagsabi at hindi nakapagdudulot para sa kanila ng isang pinsala ni isang pakinabang?
Talaga ngang nagsabi sa kanila si Aaron noong una pa: "O mga tao ko, sinulit lamang kayo sa pamamagitan nito, at tunay na ang Panginoon ninyo ay ang Napakamaawain kaya sumunod kayo sa akin at tumalima kayo sa utos ko."
Nagsabi ito: "O anak ng ina ko, huwag kang sumunggab sa balbas ko ni sa ulo ko. Tunay na ako ay natakot na magsabi ka: Naghati-hati ka sa pagitan ng mga anak ni Israel at hindi ka nag-abang sa sasabihin ko."
Nagsabi ito: "Nakakita ako sa hindi nila nakita kaya dumakot ako ng isang dakot mula sa bakas ng sugo at ihinagis ko iyon, at gayon humalina sa akin ang sarili ko."
Nagsabi siya: "Kaya umalis ka sapagkat tunay na ukol sa iyo sa buhay na magsabi ka: Walang pananaling." Tunay na ukol sa iyo ay isang tipanan na hindi ka makasisira. Tumingin ka sa diyos mo na nanatili ka roon bilang isang namimintuho, talagang magsusunog nga Kami nito, pagkatapos ay talagang dudurog nga Kami rito sa dagat sa isang pagdurog.
Sa Araw na iyon susunod sila sa tagaanyaya nang walang paglihis sa kanya at mananahimik ang mga tinig para sa Napakamaawain kaya wala kang maririnig kundi bulong.
Gayon nagbaba Kami ng isang Qur’an na Arabe at nagsari-sari Kami rito ng banta nang sa gayon sila ay mangingilag magkasala o magsasanhi ito sa kanila ng isang pag-aalaala.
Kaya pagkataas-taas si Allāh, ang Haring Totoo. Huwag kang magmadali sa pagbigkas ng Qur’ān bago pa man matapos sa iyo ang pagkasi nito at sabihin mo: "Panginoon ko magdagdag Ka sa akin ng kaalaman."
Nagsabi Kami: "O Adan, tunay na ito ay isang kaaway para sa iyo at sa asawa mo; kaya huwag siyang magpapalabas nga sa inyong dalawa mula sa Hardin sapagkat malulumbay ka."
Kaya kumain silang dalawa mula roon, kaya lumitaw sa kanilang dalawa ang kahubaran nilang dalawa. Nagsimula silang dalawa na nagtatakip sa kanilang dalawa ng mga dahon ng Hardin. Sumuway si Adan sa Panginoon niya kaya nalisya siya.
Nagsabi Siya: "Manaog kayong dalawa mula rito nang sama-sama. Ang iba sa inyo sa iba pa ay kaaway. Kaya kung may pumunta nga sa inyo mula sa Akin na isang patnubay, ang sinumang sumunod sa patnubay Ko ay hindi maliligaw at hindi malulumbay."
Ang sinumang umayaw sa pag-alaala sa Akin, tunay na ukol sa kanya ay isang pamumuhay na hikahos. Magtitipon Kami sa kanya sa Araw ng Pagbangon na isang bulag.
Gayon Kami gaganti sa sinumang nagpakalabis at hindi sumampalataya sa mga tanda ng Panginoon niya. Talagang ang pagdurusa sa Kabilang-buhay ay higit na matindi at higit na nananatili.
Kaya hindi ba nilinaw sa kanila kung ilan ang ipinahamak Namin bago sila kabilang sa mga salinlahi habang naglalakad sila sa mga tirahan ng mga iyon? Tunay na sa gayon ay talagang may mga tanda para sa mga may mga katinuan.
Kaya magtiis ka sa anumang sinasabi nila at magluwalhati ka kalakip ng papuri sa Panginoon mo bago ng pagsikat ng araw at bago ng paglubog nito; at mula sa mga bahagi ng gabi ay magluwalhati ka at sa mga dulo ng maghapon, nang sa gayon ikaw ay malulugod.
Huwag ka ngang magpaabot ng mga mata tungo sa ipinatamasa Namin sa mga kaurian kabilang sa kanila bilang karangyaan ng buhay sa Mundo upang sumulit Kami sa kanila roon. Ang panustos ng Panginoon mo ay higit na mabuti at higit na nananatili.
Mag-utos ka sa mag-anak mo ng pagdarasal at magpakamatiisin ka rito. Hindi Kami humihingi sa iyo ng panustos; Kami ay tumutustos sa iyo. Ang [napapupurihang] kahihinatnan ay ukol sa [mga may] pangingilag sa pagkakasala.
Nagsabi sila: "Bakit kaya hindi siya nagdala sa atin ng isang tanda mula sa Panginoon niya? Hindi ba dumating sa kanila ang malinaw na patunay ng mga unang kalatas?"
Kung sakaling Kami ay nagpahamak sa kanila sa pamamagitan ng isang pagdurusa noong bago pa niya ay talaga sanang nagsabi sila: "Panginoon namin, bakit kaya hindi Ka nagsugo sa amin ng isang sugo para sumunod kami sa mga tanda Mo bago pa man nahamak kami at napahiya kami."
Sabihin mo: "Bawat isa ay nag-aantabay; kaya mag-antabay kayo at malalaman ninyo kung sino ang mga kasamahan sa landasing tumpak at kung sino ang napatnubayan."