Сура 20 · Ҷузъ 16
Ta-Ha · 20:86
فَرَجَعَ مُوسَىٰ إِلَىٰ قَوْمِهِ غَضْبَانَ أَسِفًا ۚ قَالَ يَا قَوْمِ أَلَمْ يَعِدْكُمْ رَبُّكُمْ وَعْدًا حَسَنًا ۚ أَفَطَالَ عَلَيْكُمُ الْعَهْدُ أَمْ أَرَدْتُمْ أَنْ يَحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبٌ مِنْ رَبِّكُمْ فَأَخْلَفْتُمْ مَوْعِدِي
Мӯсо хашмгин ва пурандӯҳ назди қавмаш бозгашту гуфт: «Эй қавми ман, оё Парвардигоратон шуморо ваъдаҳои некӯ надода буд? Оё дер кардани ман дароз кашид ё хостед, ки хашми Парвардигоратон ба шумо фуруд ояд, ки ваъдаи маро хилоф кардед?»
Тафсир
Ба забони шумо тафсир нест. Ин Ал-Мухтасар бо забони англисӣ аст.
86. Moses returned to his people, angered by their worship of the calf and grieving over them. Moses (peace be upon him) said: “My people, did Allah not make you a good promise that He will send the Torah to you and enter you into paradise? Had a long time passed upon you that you forgot? Or did you intend through this action of yours that your Lord’s anger should descend upon you and His punishment befall you, and this is why you broke your promise to me to stay firm on obedience until I return to you?”
Дар хонанда кушоед - Сураро пурра хонед