وَالْفَجْرِ1
අරුණෝදය මත ද දිවුරමින්.
وَلَيَالٍ عَشْرٍ2
දස රාත්රියන් මත ද (දිවුරමින්.)
وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ3
ඉරට්ටේ හා ඔත්තේ මත ද (දිවුරමින්.)
وَاللَّيْلِ إِذَا يَسْرِ4
රාත්රිය ගෙවී යන විට ඒ මත ද දිවුරමින්.
هَلْ فِي ذَٰلِكَ قَسَمٌ لِذِي حِجْرٍ5
නුවණ ඇති අයට එහි (ප්රමාණවත්) දිවුරුමක් ඇත් ද?
أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ6
ඉරම් නගරයේ ආද් ජනයාට නුඹගේ පරමාධිපති කවර අයුරින් කටයුතු කළේ දැයි නුඹ නොදුටුවෙහි ද ?
إِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِ7
කුලුනු වලින් යුක්ත
الَّتِي لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِي الْبِلَادِ8
ඒවා මෙන් කිසිවක් (වෙනත්) දේශයන්හි නිර්මාණය කරනු නොලැබූ
وَثَمُودَ الَّذِينَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِ9
නිම්නයන්හි ගල් පර්වත කැනූ සමූද් ජනයාටත්, (නුඹගේ පරමාධිපති කවර අයුරින් කටයුතු කළේ දැයි නුඹ නොදුටුවෙහි ද ?)
وَفِرْعَوْنَ ذِي الْأَوْتَادِ10
රිටි වලට හිමිකම් පෑ ෆිර්අවුන්(ගේ වර්ගයාට)ත් (නුඹගේ පරමාධිපති කවර අයුරින් කටයුතු කළේ දැයි නුඹ නොදුටුවෙහි ද ? )
الَّذِينَ طَغَوْا فِي الْبِلَادِ11
දේශයන්හි සීමා ව ඉක්මවා ගිය
فَأَكْثَرُوا فِيهَا الْفَسَادَ12
ඔවුහු එහි කලහකම් අධික ලෙස සිදු කළෝය.
فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ13
එහෙයින් නුඹගේ පරමාධිපති ඔවුන් මත වේදනාවේ කසය (දඬුවම) හෙළුවේය.
إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِ14
සැබැවින්ම නුඹගේ පරමාධිපති සුපරික්ෂාකාරී ව සිටින්නාය.
فَأَمَّا الْإِنْسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ15
එනමුත් මිනිසා වූ කලී, ඔහුගේ පරමාධිපති ඔහු ව පරීක්ෂාවට ලක් කර, පසු ව ඔහුට උපකාර කර ඔහුට දායාදයන් පිරිනැමූ කල්හි “මාගේ පරමාධිපති මට උපකාර කළේය” යැයි ඔහු පවසයි.
وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهَانَنِ16
තවද ඔහු ව පරීක්ෂාවට ලක් කර පසු ව ඔහුගේ ජීවන සම්පත් ඔහුට සීමා කළ කල්හි එවිට ඔහු “මාගේ පරමාධිපති මට අවමන් කළේය” යැයි පවසයි.
كَلَّا ۖ بَلْ لَا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ17
නොඑසේය, නුඹලා අනාථයාට උපකාර නොකරන්නෙහුය.
وَلَا تَحَاضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ18
තවද නුඹලා දුගියාට ආහාර සැපයීම කෙරෙහි දිරි නොගන්වන්නෙහුය. ත
وَتَأْكُلُونَ التُّرَاثَ أَكْلًا لَمًّا19
තවද නුඹලා උරුමයන් (නීත්යනුකූල නොවන පරිදි) දැඩි ලෙස අනුභව කරන්නෙහුය.
وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا20
එමෙන්ම අප්රමාණ ළැදියාවකින් ධනයට ඇලුම් කරන්නෙහුය.
كَلَّا إِذَا دُكَّتِ الْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا21
එසේ නොව, මහපොළොව කැබලි කැබලි වශයෙන් සුනු විසුනු කරනු ලැබූ කල්හි
وَجَاءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا22
තවද මලක්වරු පෙළින් පෙළට (පෙළ ගැසී) සිටියදී නුඹගේ පරමාධිපති පැමිණෙන්නේය.
وَجِيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسَانُ وَأَنَّىٰ لَهُ الذِّكْرَىٰ23
තවද එදින නිරය ගෙන එනු ලැබේ. එදින මිනිසා සිහිපත් කරයි. එම සිහිපත් කිරීම ඔහුට කෙසේ (නම් ඵලක්) වන්නේ ද?
يَقُولُ يَا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَيَاتِي24
“අහෝ! මම මාගේ ජීවිතය වෙනුවෙන් කල් ඇති ව (යහකම්) සිදු කරන්නට තිබුණා නොවේ” දැයි ඔහු පවසයි.
فَيَوْمَئِذٍ لَا يُعَذِّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ25
එවිට එදින ඔහුගේ දඬුවම මෙන් කිසිවෙක් දඬුවම් නොකරයි.
وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُ أَحَدٌ26
තවද ඔහුගේ බැඳීම මෙන් කිසිවෙක් (අපරාධකරුවන් ව) බැඳ නොතබන්නේය.
يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ27
“අහෝ සැනසුමට පත් ආත්මය!
ارْجِعِي إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَرْضِيَّةً28
නුඹ තෘප්තියට පත් වන්නෙකු ලෙස ද තෘප්තියට පත් කරනු ලබන්නෙකු ලෙස ද නුඹගේ පරමාධිපති වෙත හැරී යනු.
فَادْخُلِي فِي عِبَادِي29
එවිට (අල්ලාහ් මෙසේ පවසයි) නුඹ මාගේ ගැත්තන් අතරට යනු.
وَادْخُلِي جَنَّتِي30
තවද මාගේ ස්වර්ගයට පිවිසෙනු.