Al-Muyassar
Az-Zumar · 39:49
فَإِذَا مَسَّ الْإِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَانَا ثُمَّ إِذَا خَوَّلْنَاهُ نِعْمَةً مِنَّا قَالَ إِنَّمَا أُوتِيتُهُ عَلَىٰ عِلْمٍ ۚ بَلْ هِيَ فِتْنَةٌ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ
എന്നാല് മനുഷ്യന് വല്ല ദോഷവും ബാധിച്ചാല് നമ്മോടവന് പ്രാര്ത്ഥിക്കുന്നു. പിന്നീട് നാം അവന്ന് നമ്മുടെ പക്കല് നിന്നുള്ള വല്ല അനുഗ്രഹവും പ്രദാനം ചെയ്താല് അവന് പറയും; അറിവിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില് തന്നെ യാണ് തനിക്ക് അത് നല്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത് എന്ന്. പക്ഷെ, അത് ഒരു പരീക്ഷണമാകുന്നു. എന്നാല് അവരില് അധികപേരും അത് മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല.
ഈ തഫ്സീർ അറബിയിലാണ്. ഈ ആയത്ത് നിങ്ങളുടെ ഭാഷയിൽ വായിക്കുക: Al-Mukhtasar
فإذا أصاب الإنسان شدة وضُرٌّ، طلب من ربه أن يُفرِّج عنه، فإذا كشفنا عنه ما أصابه وأعطيناه نعمة منا عاد بربه كافرًا، ولفضله منكرًا، وقال: إن الذي أوتيتُه إنما هو على علم من الله أني له أهل ومستحق، بل ذلك فتنة يبتلي الله بها عباده؛ لينظر مَن يشكره ممن يكفره، ولكن أكثرهم -لجهلهم وسوء ظنهم- لا يعلمون أن ذلك استدراج لهم من الله، وامتحان لهم على شكر النعم.