Al-Muyassar
Ibrahim · 14:21
وَبَرَزُوا لِلَّهِ جَمِيعًا فَقَالَ الضُّعَفَاءُ لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا إِنَّا كُنَّا لَكُمْ تَبَعًا فَهَلْ أَنْتُمْ مُغْنُونَ عَنَّا مِنْ عَذَابِ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ ۚ قَالُوا لَوْ هَدَانَا اللَّهُ لَهَدَيْنَاكُمْ ۖ سَوَاءٌ عَلَيْنَا أَجَزِعْنَا أَمْ صَبَرْنَا مَا لَنَا مِنْ مَحِيصٍ
അവരെല്ലാവരും അല്ലാഹുവിങ്കലേക്ക് പുറപ്പെട്ട് വന്നിരിക്കുകയാണ്. അപ്പോഴതാ ദുര്ബലര് അഹങ്കരിച്ചിരുന്നവരോട് പറയുന്നു: തീര്ച്ചയായും ഞങ്ങള് നിങ്ങളുടെ അനുയായികളായിരുന്നല്ലോ. ആകയാല് അല്ലാഹുവിന്റെ ശിക്ഷയില് നിന്ന് അല്പമെങ്കിലും നിങ്ങള് ഞങ്ങളില് നിന്ന് ഒഴിവാക്കിത്തരുമോ? അവര് (അഹങ്കരിച്ചിരുന്നവര്) പറയും: അല്ലാഹു ഞങ്ങളെ നേര്വഴിയിലാക്കിയിരുന്നെങ്കില് ഞങ്ങള് നിങ്ങളെയും നേര്വഴിയിലാക്കുമായിരുന്നു. നമ്മെ സംബന്ധിച്ചേടത്തോളം നാം ക്ഷമകേട് കാണിച്ചാലും ക്ഷമിച്ചാലും ഒരു പോലെയാകുന്നു. നമുക്ക് യാതൊരു രക്ഷാമാര്ഗവുമില്ല.
ഈ തഫ്സീർ അറബിയിലാണ്. ഈ ആയത്ത് നിങ്ങളുടെ ഭാഷയിൽ വായിക്കുക: Al-Mukhtasar
وخرجت الخلائق من قبورهم، وظهروا كلهم يوم القيامة لله الواحد القهار; ليحكم بينهم، فيقول الأتباع لقادتهم: إنَّا كنَّا لكم في الدنيا أتباعًا، نأتمر بأمركم، فهل أنتم -اليوم- دافعون عنا من عذاب الله شيئًا كما كنتم تَعِدوننا؟ فيقول الرؤساء: لو هدانا الله إلى الإيمان لأرشدناكم إليه، ولكنه لم يوفقنا، فضللنا وأضللناكم، يستوي علينا وعليكم الجَزَع والصبر عليه، فليس لنا مهرب من العذاب ولا منجى.