سورەت 5 · جوزء 7

سورة المائدة · 5:118

إِنْ تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبَادُكَ ۖ وَإِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ

جا ئه‌گه‌ر ئه‌شکه‌نجه‌یان بده‌یت (له‌سه‌ر لادان و تاوانیان)، ئه‌وه به‌ڕاستی به‌نده‌ی خۆتن و ئه‌گه‌ر لێشیان خۆش ببیت، ئه‌وه به‌ڕاستی تۆ خۆت خوایه‌کی باڵاده‌ست و دانایت (ده‌زانیت کێ شایسته‌ی لێخۆشبوونه‌).

تەفسیر

ئەی پەروەردگارم ئەگەر سزایان دەدەیت ئەوە ئەوان بەندەی تۆن چیت دەوێت وچۆنت دەوێت لەگەڵیاندا بکە، خۆ ئەگەر منەتی خۆیشت دەکەیت بەسەر ئەوانەیان کە باوەڕیان ھێناوە ولێیان خۆش دەبیت ئەوە ھیچ شتێک ڕێگر نابێت لەبەردەمتدا، چونکە بەڕاستی تۆ خوت خوایەکی بەدەسەڵاتیت کە ھیچ شتێک لەسەروو تۆوە نیە، وە زرۆیش دانا وکاربەجێیت لە بەڕێوەبردنی کار وبارەکانتدا.
المختصر (الكردية)
لە خوێنەردا بکەرەوە - سورەتەکە بە تەواوی بخوێنە