سورەت 5 · جوزء 7
سورة المائدة · 5:117
مَا قُلْتُ لَهُمْ إِلَّا مَا أَمَرْتَنِي بِهِ أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ رَبِّي وَرَبَّكُمْ ۚ وَكُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيدًا مَا دُمْتُ فِيهِمْ ۖ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِي كُنْتَ أَنْتَ الرَّقِيبَ عَلَيْهِمْ ۚ وَأَنْتَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ
(بێگومان تۆ چاک دهزانیت): من هیچ شتێکم پێ نهوتوون جگه لهوهی که تۆ فهرمانت پێداوم، ئهویش ئهوهیه: تهنها خوا بپهرستن که پهروهردگاری من و پهروهردگاری ئێوهشه و من شایهت بووم بهسهریانهوه ههتا لهناویاندا بووم، ئینجا کاتێک منت مران و گیانت کێشام، ئیتر ئهوه ههر خۆت چاودێر و ئاگادار بوویت لێیان و ههر تۆش شایهتیت بهسهر ههموو شتێکهوه.
تەفسیر
عیسا بە پەروەردگاری ووت: من ھیچ شتێکم پێ نەوتون جگە لەوەی کە تۆ فەرمانت پێکردبووم بەووتنی، ئەویش پەرستنی(اللە) بووە بەتاکو تەنھایی کەپەروەردگاری من وپەروەردگاری ئێوەیشە، وە منیش شاھید وچاودێر بووم بەسەریانەوە بەدرێژایی ئەو ماوەیەی کەلەناویاندا بووم، جا کاتێکیش کە ماوەی مانەوەم لەناویاندا کۆتایی ھاتو خۆت بەزیندووی بەرزت کردمەوە بۆ ئاسمان، ئیتر ئەی پەروەردگارم خۆت کاروکردەوەکانیانت تۆمار کردوون وشاھید وچاودێری بوویت بەسەریانەوە، وە تۆیش شاھید وبینەری ھەموو شتێکیت، وە ئەوەی من پێم ووتبن شاراوە ونھێنی نیە لای تۆ، وە ئەوەشی پاش من وتبێتیان ھەر تۆ ئاگاداریت پێی.
لە خوێنەردا بکەرەوە - سورەتەکە بە تەواوی بخوێنە