Al-Ma'idah · 5:95

ឱបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿ! ចូរពួកអ្នកកុំសម្លាប់សត្វលើគោកខណៈដែលពួកអ្នកជាអ្នកកាន់តំណមអៀហរ៉មហាជ្ជីឬអ៊ុមរ៉ោះឱ្យសោះ។ ហើយជនណាក្នុងចំណោមពួកអ្នកបានសម្លាប់សត្វលើគោកដោយចេតនានោះ គឺរូបគេត្រូវទទួលការពិន័យ ដោយត្រូវសម្លេះសត្វ(មួយផ្សេងទៀត)ដូចទៅនឹង(ប្រភេទ)សត្វដែលគេបានសម្លាប់នោះវិញ ដូចជាសត្វអូដ្ឋ សត្វគោ ឬសត្វពពែ។ អ្នកដែលវិនិច្ឆ័យ(កាត់សេចក្តី)ក្នុងរឿងនេះ គឺបុរសពីរនាក់ដែលប្រកបដោយភាពយុត្ដិធម៌ក្នុងចំណោមជនមូស្លីម។ ហើយអ្វីដែលបុរសទាំងពីរនាក់នេះបានវិនិច្ឆ័យក្នុងរឿងនេះ គឺគេត្រូវធ្វើដូចអ្វីដែលគេបានធ្វើចំពោះសត្វជំនូនដែរ ដោយត្រូវបញ្ជូនសត្វនោះទៅកាន់ទឹកដីម៉ាក្កះ ហើយសម្លេះសត្វនោះនៅក្នុងទឹកដីពិសិដ្ឋ ឬជំនួសជាតម្លៃវិញ ដោយធ្វើជាអាហារចែកជូនដល់ជនក្រីក្រដែលរស់នៅក្នុងទឹកដីម៉ាក្កះ ដោយជនក្រីក្រម្នាក់ៗត្រូវទទួលបានកន្លះកន្តាំង ឬត្រូវបួសមួយថ្ងៃជំនួសឲ្យរាល់អាហារកន្លះកន្តាំង។ ទាំងនោះគឺដើម្បីឱ្យអ្នកបរបាញ់សត្វ(ក្នុងពេលខ្លួនកាន់តំណមអៀហរ៉ម)ភ្លក្សលទ្ធផលនៃការបំពានបម្រាមដោយការសម្លាប់សត្វនោះ។ អល់ឡោះជាម្ចាស់បានអធ្យាស្រ័យដល់រូបគេចំពោះការបរបាញ់សត្វនៅក្នុងទឹកដីពិសិដ្ឋ និងការសម្លាប់សត្វលើគោកខណៈដែលគេស្ថិតក្នុងតំណមអៀហរ៉មមុនពេលដែលបម្រាមនេះបានដាក់ចុះមក។ ហើយចំពោះជនណាដែលត្រឡប់ទៅប្រព្រឹត្តទង្វើនោះ(បរបាញ់សត្វនៅក្នុងទឹកដីពិសិដ្ឋនិងសម្លាប់សត្វលើគោកខណៈដែលគេស្ថិតក្នុងតំណមអៀហរ៉ម)ក្រោយពីបម្រាមបានដាក់ចុះមកហើយនោះ អល់ឡោះជាម្ចាស់នឹងផ្តន្ទាទោសចំពោះគេ ដោយទ្រង់នឹងដាក់ទណ្ឌកម្មលើរូបគេចំពោះទង្វើនោះ។ ហើយអល់ឡោះជាម្ចាស់មហាខ្លាំងក្លា មហាខ្លាំងពូកែបំផុត ហើយក្នុងចំណោមភាពខ្លាំងក្លារបស់ទ្រង់នោះ គឺទ្រង់នឹងផ្តន្ទាទោសចំពោះជនណាដែលបានប្រឆាំងនឹងទ្រង់ ប្រសិនបើទ្រង់មានចេតនា ដោយគ្មាននរណាម្នាក់អាចរារាំងទ្រង់អំពីការផ្តន្ទាទោសនោះបានឡើយ។