تفسير ابن كثير
سورة إبراهيم · 14:39
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي وَهَبَ لِي عَلَى الْكِبَرِ إِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ ۚ إِنَّ رَبِّي لَسَمِيعُ الدُّعَاءِ
ستایش از آن الله است که در کهنسالی، اسماعیل و اسحاق را به من عطا فرمود. بی‌تردید، پروردگارم شنوندۀ دعاست.
این تفسیر به عربی است. این آیه را به زبان خود بخوانید: المختصر (الفارسية)
ثم حمد ربه، عز وجل، على ما رزقه من الولد بعد الكبر، فقال :﴿الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي وَهَبَ لِي عَلَى الْكِبَرِ إِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ إِنَّ رَبِّي لَسَمِيعُ الدُّعَاءِ﴾ أي : إنه ليستجيب لمن دعاه، وقد استجاب لي فيما سألته(١) من الولد.
١ - في ت :"فيما سألت"..