وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰ1
سوگند به شب، هنگامی که [همه چیز را] بپوشانَد،
وَالنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ2
و سوگند به روز، هنگامی که آشکار شود،
وَمَا خَلَقَ الذَّكَرَ وَالْأُنْثَىٰ3
و سوگند به ذاتی که نر و ماده را آفرید،
إِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتَّىٰ4
که یقیناً سعی [و تلاش] شما مختلف [و نیک و بد] است.
فَأَمَّا مَنْ أَعْطَىٰ وَاتَّقَىٰ5
و اما کسی که [در راه الله] ببخشید و پرهیزگاری نمود
وَصَدَّقَ بِالْحُسْنَىٰ6
و [وعدۀ الله و سخنان] نیک را تصدیق کند،
فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرَىٰ7
به زودی انجام [کار خیر و] آسانی [= اعمال نیکو و انفاق در راه الله] را برایش آسان میکنیم.
وَأَمَّا مَنْ بَخِلَ وَاسْتَغْنَىٰ8
و اما کسیکه بخل ورزد و بینیازی بجوید،
وَكَذَّبَ بِالْحُسْنَىٰ9
و [وعدۀ الله و سخنانِ] نیک را تکذیب کند،
فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرَىٰ10
به زودی انجام دشواری [= اعمال شر و پلید] را برایش آسان میسازیم [و انجام کار خیر را بر او سخت میگردانیم]؛
وَمَا يُغْنِي عَنْهُ مَالُهُ إِذَا تَرَدَّىٰ11
و در هنگام [مرگ و] ورود به دوزخ، دارایی او سودی به حالش نخواهد داشت.
إِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدَىٰ12
مسلماً هدایت [بندگان] بر [عهدۀ] ماست.
وَإِنَّ لَنَا لَلْآخِرَةَ وَالْأُولَىٰ13
و محققاً آخرت و دنیا [نیز] از آنِ ماست.
فَأَنْذَرْتُكُمْ نَارًا تَلَظَّىٰ14
من شما را از آتشی شعلهور بیم دادم
لَا يَصْلَاهَا إِلَّا الْأَشْقَى15
که جز بدبختترین [مردم] در آن نیفتد؛
الَّذِي كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ16
[همان] کسی که [آیات ما را] تکذیب کرد و روی گرداند
وَسَيُجَنَّبُهَا الْأَتْقَى17
و به زودی پرهیزگارترین [مردم] از آن دور نگه داشته میشود.
الَّذِي يُؤْتِي مَالَهُ يَتَزَكَّىٰ18
[همان] کسیکه مال خود را [در راه الله] میبخشد تا [از گناه] پاک شود.
وَمَا لِأَحَدٍ عِنْدَهُ مِنْ نِعْمَةٍ تُجْزَىٰ19
و هیچ كس را به قصد پاداشیافتن نعمت نمىبخشد؛
إِلَّا ابْتِغَاءَ وَجْهِ رَبِّهِ الْأَعْلَىٰ20
مگر [برای] کسبِ رضا [و خشنودی] پروردگار برترش.
وَلَسَوْفَ يَرْضَىٰ21
و به راستی که [با پاداشِ الله] راضی خواهد شد.