Súrà 2 · Júzù 1
Al-Baqarah · 2:1
الم
’Alif lām mīm.
____________________
Bí ó tilẹ̀ jẹ́ pé àwọn kan nínú àwọn onímọ̀ ’Islām máa ń sọ pé irúfẹ́ àwọn lẹ́tà (háràfí) wọ̀nyí dúró fún àwọn ọ̀rọ̀ kan, ohun tí àwọn onímọ̀ ’Islām faramọ́ jùlọ ni pé, Allāhu (subhānahu wa ta'ālā) nìkan ṣoṣo l’Ó nímọ̀ jùlọ nípa ohun tí Ó gbà lérò pẹ̀lú àwọn harafi náà.
____________________
Bí ó tilẹ̀ jẹ́ pé àwọn kan nínú àwọn onímọ̀ ’Islām máa ń sọ pé irúfẹ́ àwọn lẹ́tà (háràfí) wọ̀nyí dúró fún àwọn ọ̀rọ̀ kan, ohun tí àwọn onímọ̀ ’Islām faramọ́ jùlọ ni pé, Allāhu (subhānahu wa ta'ālā) nìkan ṣoṣo l’Ó nímọ̀ jùlọ nípa ohun tí Ó gbà lérò pẹ̀lú àwọn harafi náà.
Tafsír
Kò sí tafsír ní èdè rẹ. Èyí ni Al-Mukhtasar ní èdè Gẹ̀ẹ́sì.
1. Alif Lām Mīm – letters like these begin certain sūrahs of the Qur’ān. Although they have no meaning in themselves, they do however have a purpose. Since there is divine wisdom contained in everything in the Qur’ān, these letters point to the miracle of the Qur’ān, made up of the letters which make up the words we speak. Therefore, when sūrahs begin with letters in this way, they are usually followed with a verse about the Qur’ān, as we see in this sūrah.
Ṣí nínú olùkà - Ka surah náà ní kíkún