Súrà 12 · Júzù 13
Yusuf · 12:84
وَتَوَلَّىٰ عَنْهُمْ وَقَالَ يَا أَسَفَىٰ عَلَىٰ يُوسُفَ وَابْيَضَّتْ عَيْنَاهُ مِنَ الْحُزْنِ فَهُوَ كَظِيمٌ
Ó pa wọ́n tì, ó sì sọ pé: “Ìbànújẹ́ ń bẹ fún mi lórí Yūsuf!” Ojú rẹ̀ méjèèjì sì funfun wá (kò sì ríran mọ́); ó sì pa ìbànújẹ́ mọ́ra.
Tafsír
Kò sí tafsír ní èdè rẹ. Èyí ni Al-Mukhtasar ní èdè Gẹ̀ẹ́sì.
84. He pulled away, turning from them, saying, ‘O my grief for Joseph!’ The blackness of his eyes had become white out of his great mourning for him, because he was filled with grief and sorrow, yet hiding his grief from the people.
Ṣí nínú olùkà - Ka surah náà ní kíkún