Súrà 11 · Júzù 12
Hud · 11:10
وَلَئِنْ أَذَقْنَاهُ نَعْمَاءَ بَعْدَ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ ذَهَبَ السَّيِّئَاتُ عَنِّي ۚ إِنَّهُ لَفَرِحٌ فَخُورٌ
Dájúdájú tí A bá sì fún un ní ìdẹ̀ra tọ́wò lẹ́yìn ìnira t’ó fọwọ́ bà á, dájúdájú ó máa wí pé: “Àwọn aburú ti kúrò lọ́dọ̀ mi.” Dájúdájú ó máa di aláyọ̀pọ̀rọ́, onífáàrí.
Tafsír
Kò sí tafsír ní èdè rẹ. Èyí ni Al-Mukhtasar ní èdè Gẹ̀ẹ́sì.
10. If I let such a person have much provision and good health, after having experienced poverty and illness, he will say, ‘My troubles have gone and my difficulty is over’. He does not thank Me for such blessings, but instead he becomes boastful and vain, holding his head high with pride over people because of what I have blessed him with.
Ṣí nínú olùkà - Ka surah náà ní kíkún