Sürä 42 · Para 25

Ash-Shura · 42:51

۞ وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُكَلِّمَهُ اللَّهُ إِلَّا وَحْيًا أَوْ مِنْ وَرَاءِ حِجَابٍ أَوْ يُرْسِلَ رَسُولًا فَيُوحِيَ بِإِذْنِهِ مَا يَشَاءُ ۚ إِنَّهُ عَلِيٌّ حَكِيمٌ

Аллаһу тәгалә кешеләр белән сөйләшер булмады, мәгәр төшендә вәхий кылыр яки илһам белән белдерер, яки күренмичә сөйләшер Муса белән сөйләшкән кеби, яки пәйгамбәргә фәрештә җибәреп Үзе теләгәнне вәхи белән сөйләтер. Тәхкыйк Ул – Аллаһ бөектер вә һәркемне хөкем итүчедер.

Täfsir

Teleğezdä täfsir yuq. Bu - inglizçä Äl-Muxtasar.

51. It is not correct for a human being that Allah speaks to Him except through revelation that He sends to him, or by direct speech but from behind a veil without seeing Him, or by sending an angel as a messenger such as Gabriel, who then reveals to the human messenger with Allah’s permission what Allah wishes to reveal. He, (may He be glorified), is high in His Self and Attributes, and is wise in His creation, decree and laws.

Укучыда ачу - Сүрәне тулысынча укыгыз