Sürä 22 · Para 17
Al-Hajj · 22:46
أَفَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَتَكُونَ لَهُمْ قُلُوبٌ يَعْقِلُونَ بِهَا أَوْ آذَانٌ يَسْمَعُونَ بِهَا ۖ فَإِنَّهَا لَا تَعْمَى الْأَبْصَارُ وَلَٰكِنْ تَعْمَى الْقُلُوبُ الَّتِي فِي الصُّدُورِ
Әйә алар җир өстендә йөрмиләрме, йөрсәләр һәлак булган шәһәрләрне күреп гыйбрәт алырлар иде, һәм күңелләре йомшарып Аллаһуның ґәзабын аңнар иделәр, һәм колаклары да хак сүзләрне ишетә торган булыр иде, бит маңгай күзенең сукыр булуы Аллаһуны танып мөселман булудан мәхрүм итмәс мәгәр күкрәк эчендәге күңел сукыр булса – ул мәхрүм итәр.
Täfsir
Teleğezdä täfsir yuq. Bu - inglizçä Äl-Muxtasar.
46. Did these people who reject what the Messenger (peace be upon him) brought not travel in the land, to see the remains of these destroyed cities, so that they would reflect with their minds to take heed and so that they would to accept their stories to learn from them? It is established that blindness is not blindness of eyesight, but rather the blindness which is destructive is blindness of insight, where such a person does not reflect or take lessons.
Укучыда ачу - Сүрәне тулысынча укыгыз