Sürä 2 · Para 1
Al-Baqarah · 2:76
وَإِذَا لَقُوا الَّذِينَ آمَنُوا قَالُوا آمَنَّا وَإِذَا خَلَا بَعْضُهُمْ إِلَىٰ بَعْضٍ قَالُوا أَتُحَدِّثُونَهُمْ بِمَا فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ لِيُحَاجُّوكُمْ بِهِ عِنْدَ رَبِّكُمْ ۚ أَفَلَا تَعْقِلُونَ
Ул яһүдләр мөселманнарга очраганда: "Иман китердек", – диләр. Әгәр аулакта бер-берсенә юлыксалар әйтерләр ул яһүдләр үзара: "Ник хәбәр бирәсез мөэминнәргә үзегезгә Аллаһ ачык бәян кылган эшләрне" (Ягъни алар, Тәүратны укып беләләр иде Мухәммәднең хак расүл икәнен; ләкин аулакта бер-беренә әйтерләр иде: "Тәүраттагы шул сүзләрне мөэминнәрдән яшерегез", – дип). "Аның пәйгамбәр икәнлеген белә торып, инкяр иттегез, дип, ахирәттә Аллаһ хозурында өстегездән торуларына дәлил булсын өчен сөйлисезме? Уйлап карамыйсызмы?" – диләр.
Täfsir
Teleğezdä täfsir yuq. Bu - inglizçä Äl-Muxtasar.
76. An instance of their inconsistencies and deviousness occurred when some of them met some believers and acknowledged the truth of the Prophet Muhammad (peace be upon him), and the correctness of his message, as the Torah witnessed to it. But when they were alone with one another they blamed each other because of these acknowledgments, saying that the Muslims might use them as proof that they recognised the truth of Muhammad’s prophethood.
Укучыда ачу - Сүрәне тулысынча укыгыз