Sürä 16 · Para 14
An-Nahl · 16:112
وَضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا قَرْيَةً كَانَتْ آمِنَةً مُطْمَئِنَّةً يَأْتِيهَا رِزْقُهَا رَغَدًا مِنْ كُلِّ مَكَانٍ فَكَفَرَتْ بِأَنْعُمِ اللَّهِ فَأَذَاقَهَا اللَّهُ لِبَاسَ الْجُوعِ وَالْخَوْفِ بِمَا كَانُوا يَصْنَعُونَ
Мисал итеп Аллаһ Мәккә шәһәрен бәян итәдер ки, ул шәһәр дошманнан имин иде, һичкемнән куркусыз яшиләр иде, һәрьяктан ризыклар килеп тормышлары иркен иде, Аллаһ биргән нигъмәтләрнең иң зурысына көферлек кылдылар, Коръәнгә вә расүлгә иман китермәделәр, ислам динен кабул итмәгәннәре өчен Аллаһ аларга, тынычлыкны алып, курку бирде вә байлыкны алып, ачлык бирде.
Täfsir
Teleğezdä täfsir yuq. Bu - inglizçä Äl-Muxtasar.
112. Allah cites the example of a town - which is Makkah - that was secure and stable with its people having no fear, whilst people around it lived in fear. Its sustenance comes to it abundantly and easily from every direction. But then its people became unappreciative of Allah's blessings to them and they did not thank Him, so Allah recompensed them with hunger and intense fear that was visible in the panic on their faces and emaciation in their bodies to the extent that this became like a garment for them on account of the disbelief and denial that they used to do.
Укучыда ачу - Сүрәне тулысынча укыгыз