Surah 42 · Juz 25
Ash-Shura · 42:51
۞ وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُكَلِّمَهُ اللَّهُ إِلَّا وَحْيًا أَوْ مِنْ وَرَاءِ حِجَابٍ أَوْ يُرْسِلَ رَسُولًا فَيُوحِيَ بِإِذْنِهِ مَا يَشَاءُ ۚ إِنَّهُ عَلِيٌّ حَكِيمٌ
At hindi ukol sa tao na kumausap dito si Allāh maliban sa isang pagkasi, o sa likuran ng isang tabing, o magsugo Siya ng isang sugo para magkasi iyon ayon sa pahintulot Niya ng anumang niloloob Niya. Tunay na Siya ay Mataas, Marunong.
Tafsir
Hindi natutumpak para sa tao na kausapin ito ni Allāh maliban sa isang pagkasi sa pamamagitan ng pagsisiwalat o iba pa roon, o kausapin Niya ito sa kung saan nakaririnig ito sa salita Niya samantalang hindi ito nakakikita sa Kanya, o magsugo Siya rito ng isang anghel na sugo tulad ni Gabriel para magkasi sa sugong tao ayon sa pahintulot Niya ng anumang niloloob ni Allāh na ikasi. Tunay na Siya – kaluwalhatian sa Kanya – ay Mataas sa sarili Niya at mga katangian Niya, Marunong sa paglikha Niya, pagtatakda Niya, at batas Niya.