Surah 21 · Juz 17
The prayer of Yunus · Al-Anbiya 21:87
وَذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادَىٰ فِي الظُّلُمَاتِ أَنْ لَا إِلَٰهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ
[Bumanggit ka] sa May Isda noong umalis siya habang nagagalit at nag-akala siya na hindi Kami makakakaya sa kanya, ngunit nanawagan siya sa loob ng mga kadiliman, na [nagsasabi]: "Walang Diyos kundi Ikaw; kaluwalhatian sa Iyo! Tunay na ako noon ay kabilang sa mga tagalabag sa katarungan."
Tafsir
Banggitin mo, O Sugo, ang kasaysayan ng Kasama ng Isda na si Jonas – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – noong umalis siya nang walang pahintulot mula sa Panginoon niya habang kinagagalitan ang mga kababayan niya dahil sa paggigiit nila sa pagsuway, saka nagpalagay siya na hindi Kami makagigipit sa kanya sa pamamagitan ng pagparusa sa kanya sa pag-alis niya. Kaya sinubok siya sa pamamagitan ng katindihan ng panggigipit at pagkulong nang nilunok siya ng isda. Kaya dumalangin siya sa loob ng mga kadiliman ng tiyan ng isda, dagat, at gabi habang umaamin ng pagkakasala niya habang nagbabalik-loob kay Allāh mula roon, sapagkat nagsabi siya: "Walang sinasamba ayon sa karapatan na iba pa sa Iyo. Nagpawalang-kaugnayan Ka sa kapintasan at nagpakabanal Ka! Tunay na ako dati ay kabilang sa mga tagalabag sa katarungan."
Buksan sa mambabasa - Basahin ang buong surah