وَالتِّينِ وَالزَّيْتُونِ1
Sumpa man sa igos at sa oliba,
وَطُورِ سِينِينَ2
sumpa man sa bundok ng Sinai,
وَهَٰذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ3
sumpa man sa matiwasay na bayang ito;
لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ4
talaga ngang lumikha Kami sa tao sa pinakamaganda sa paghuhubog.
ثُمَّ رَدَدْنَاهُ أَسْفَلَ سَافِلِينَ5
Pagkatapos ay nagpabalik Kami sa kanya sa pinakamababa sa mga mababa,
إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ6
maliban sa mga sumampalataya at gumawa ng mga maayos sapagkat ukol sa kanila ay isang pabuyang hindi matitigil.
فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِالدِّينِ7
Kaya ano ang nagpapasinungaling sa iyo, matapos nito, sa Paggantimpala?
أَلَيْسَ اللَّهُ بِأَحْكَمِ الْحَاكِمِينَ8
Hindi ba si Allāh ay ang pinakahukom ng mga hukom?