عَبَسَ وَتَوَلَّىٰ1
[80.1] เขา (มุฮัมมัด) ทำหน้าบึ้ง และผินหน้าไปทางอื่น
أَنْ جَاءَهُ الْأَعْمَىٰ2
[80.2] เพราะชายตาบอดมาหาเขา
وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُ يَزَّكَّىٰ3
[80.3] และอะไรเล่าที่จะให้เจ้ารู้ หวังว่าเขาจะมาเพื่อซักฟอกจิตใจก็ได้
أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْرَىٰ4
[80.4] หรือเพื่อรับคำตักเตือน เพื่อที่คำตักเตือนนั้นจะเป็นประโยชน์แก่เขา
أَمَّا مَنِ اسْتَغْنَىٰ5
[80.5] ส่วนผู้ที่พอเพียงแล้ว
فَأَنْتَ لَهُ تَصَدَّىٰ6
[80.6] เจ้ากลับต้อนรับขับสู้
وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ7
[80.7] และไม่ใช่หน้าที่ของเจ้า การที่เขาไม่ซักฟอก
وَأَمَّا مَنْ جَاءَكَ يَسْعَىٰ8
[80.8] และส่วนผู้ที่มาหาเจ้าด้วยความพยายาม
وَهُوَ يَخْشَىٰ9
[80.9] และเขามีความกลัวเกรง
فَأَنْتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ10
[80.10] เจ้ากลับเมินเฉย
كَلَّا إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ11
[80.11] มิใช่เช่นนั้น แท้จริงมันเป็นข้อเตือนใจ
فَمَنْ شَاءَ ذَكَرَهُ12
[80.12] ดังนั้นผู้ใดประสงค์ก็ให้รำลึกถึงข้อเตือนใจนั้น
فِي صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍ13
[80.13] ซึ่งมีอยู่ในคัมภีร์อันทรงเกียรติ
مَرْفُوعَةٍ مُطَهَّرَةٍ14
[80.14] ที่ได้รับการเทิดทูน ได้รับความบริสุทธิ์
بِأَيْدِي سَفَرَةٍ15
[80.15] ด้วยมือของมลาอิกะฮฺ
كِرَامٍ بَرَرَةٍ16
[80.16] ผู้ทรงเกียรติ ทรงคุณธรรม
قُتِلَ الْإِنْسَانُ مَا أَكْفَرَهُ17
[80.17] มนุษย์นั้นถูกสังหารเสียก็ดี เขาช่างเนรคุณเสียนี่กระไร
مِنْ أَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهُ18
[80.18] จากสิ่งใดเล่าพระองค์ทรงบังเกิดเขามา
مِنْ نُطْفَةٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ19
[80.19] จากเชื้ออสุจิหยดหนึ่ง พระองค์ทรงบังเกิดเขา แล้วก็กำหนดสภาวะแก่เขา
ثُمَّ السَّبِيلَ يَسَّرَهُ20
[80.20] แล้วพระองค์ก็ทรงแผ้วทางให้สะดวกแก่เขา
ثُمَّ أَمَاتَهُ فَأَقْبَرَهُ21
[80.21] ต่อมาพระองค์ให้เขาตายไป แล้วให้เขาลงหลุม
ثُمَّ إِذَا شَاءَ أَنْشَرَهُ22
[80.22] ครั้นเมื่อพระองค์ทรงประสงค์ ก็ทรงให้เขาฟื้นคืนชีพ
كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَا أَمَرَهُ23
[80.23] มิใช่เช่นนั้น เขามิได้ปฏิบัติในสิ่งที่พระองค์ทรงใช้เขา
فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ إِلَىٰ طَعَامِهِ24
[80.24] มนุษย์จงพิจารณาดูอาหารของเขาซิ
أَنَّا صَبَبْنَا الْمَاءَ صَبًّا25
[80.25] เราได้หลั่งน้ำฝนลงมามากมายอย่างไร
ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقًّا26
[80.26] แล้วเราได้แยกแผ่นดินออกไป
فَأَنْبَتْنَا فِيهَا حَبًّا27
[80.27] และเราได้ให้เมล็ดพืชงอกเงยขึ้นจากในแผ่นดิน
وَعِنَبًا وَقَضْبًا28
[80.28] และองุ่นและพืชผัก
وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا29
[80.29] และมะกอกและอินทผลัม
وَحَدَائِقَ غُلْبًا30
[80.30] และเรือกสวนที่หนาทึบ
وَفَاكِهَةً وَأَبًّا31
[80.31] และผลไม้และทุ่งหญ้า
مَتَاعًا لَكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ32
[80.32] ทั้งนี้เพื่อเป็นประโยชน์แก่พวกเจ้าและสัตว์เลี้ยงของพวกเจ้า
فَإِذَا جَاءَتِ الصَّاخَّةُ33
[80.33] ครั้นเมื่อเสียงกัมปนาทมาถึง
يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ34
[80.34] วันที่ผู้คนจะหนีจากพี่น้องของเขา
وَأُمِّهِ وَأَبِيهِ35
[80.35] และจากแม่ของเขา และพ่อของเขา
وَصَاحِبَتِهِ وَبَنِيهِ36
[80.36] และจากภริยาของเขา และลูก ๆ ของเขา
لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ37
[80.37] สำหรับแต่ละคนในหมู่พวกเขาในวันนั้น มีภาระพอตัวแก่เขาอยู่แล้ว
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ38
[80.38] หลายใบหน้าในวันนั้นแจ่มใส
ضَاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ39
[80.39] หัวเราะดีใจร่าเริง
وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ40
[80.40] และหลายใบหน้าในวันนั้นมีฝุ่นจับ
تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ41
[80.41] ความหม่นหมองจะปกคลุมบนใบหน้านั้น
أُولَٰئِكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ42
[80.42] ชนเหล่านั้นคือพวกปฏิเสธศรัทธาพวกประพฤติชั่ว