ซูเราะห์ 42 · ญุซ 25
Ash-Shura · 42:5
تَكَادُ السَّمَاوَاتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْ فَوْقِهِنَّ ۚ وَالْمَلَائِكَةُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيَسْتَغْفِرُونَ لِمَنْ فِي الْأَرْضِ ۗ أَلَا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ
[42.5] ชั้นฟ้าทั้งหลายแทบจะพังทลายลงมาจากเบื้องบนพวกมันขณะที่มะลาอิกะฮฺต่างก็แซ่ซ้องสดุดีด้วยการสรรเสริญต่อพระเจ้าของพวกเขา และขออภัยให้แก่ผู้ที่อยู่ในโลกนี้พึงรู้เถิดว่า แท้จริงอัลลอฮฺนั้น พระองค์เป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงเมตตาเสมอ
ตัฟซีร
ส่วนหนึ่งของความยิ่งใหญ่ของพระองค์ ก็คือท้องฟ้าทั้งที่ความยิ่งใหญ่และความสูงของมันเกือบจะแยกออกจากกันเหนือแผ่นดิน มลาอิกะฮ์ต่างเชิดชูสรรเสริญพระเจ้าของพวกเขา ด้วยการยอมจำนนและด้วยความเคารพต่อพระองค์ และพวกเขาขออภัยโทษจากอัลลอฮ์แด่ผู้ที่อยู่ในแผ่นดิน พึงรู้เถิด แท้จริงอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงอภัยโทษบาปของปวงบ่าวของพระองค์ที่สำนึกผิด และพระองค์ทรงเมตตาพวกเขา
เปิดในโปรแกรมอ่าน - อ่านซูเราะห์ทั้งหมด