ซูเราะห์ 35 · ญุซ 22

Fatir · 35:9

وَاللَّهُ الَّذِي أَرْسَلَ الرِّيَاحَ فَتُثِيرُ سَحَابًا فَسُقْنَاهُ إِلَىٰ بَلَدٍ مَيِّتٍ فَأَحْيَيْنَا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا ۚ كَذَٰلِكَ النُّشُورُ

[35.9] และอัลลอฮฺซึ่งทรงส่งลมทั้งหลายออกไป และมันได้หอบเป็นเมฆขึ้น แล้วเราได้ให้มันพัดพาไปยังดินแดนที่แห้งแล้ง แล้วเราได้ให้แผ่นดินนั้นมีชีวิต (ชุ่มชื้นด้วยน้ำฝน) หลังจากการแห้งแล้งของมัน เช่นนั้นแหละการฟื้นคืนชีพ

ตัฟซีร

และอัลลอฮ์ผู้ซึ่งส่งลมทั้งหลายออกไป และมันได้หอบเคลื่อนเป็นเมฆขึ้น แล้วเราได้ให้เมฆนั้นพัดพาไปยังดินแดนที่ไม่มีพืชผักใดๆเลย แล้วเราได้ให้แผ่นดินนั้นมีชีวิตชุ่มชื้นจากน้ำฝนหลังจากการแห้งแล้งด้วยการเจริญเติบโตของบรรดาพืชผักต่างๆ และเมื่อใดก็ตามที่เราฟื้นแผ่นดินนี้ขึ้นหลังจากที่มันแห้งแล้งล้มตายของพืชผัก เช่นนั้นแหละที่เราจะให้มีการฟื้นคืนชีพของผู้ที่ตายไปแล้วในวันกิยามะฮ์

เปิดในโปรแกรมอ่าน - อ่านซูเราะห์ทั้งหมด

ตัฟซีรในภาษาของคุณ

ตัฟซีรภาษาอาหรับ

คำแปล

ฟัง