ซูเราะห์ 33 · ญุซ 21
Al-Ahzab · 33:13
وَإِذْ قَالَتْ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ يَا أَهْلَ يَثْرِبَ لَا مُقَامَ لَكُمْ فَارْجِعُوا ۚ وَيَسْتَأْذِنُ فَرِيقٌ مِنْهُمُ النَّبِيَّ يَقُولُونَ إِنَّ بُيُوتَنَا عَوْرَةٌ وَمَا هِيَ بِعَوْرَةٍ ۖ إِنْ يُرِيدُونَ إِلَّا فِرَارًا
[33.13] และจงรำลึกถึง เมื่อกลุ่มหนึ่งจากพวกเขา (มุนาฟิกีน) กล่าวว่า โอ้ชาวยัษริบเอ๋ย ไม่มีที่ตั้งมั่นสำหรับพวกท่านแล้ว (เพื่อต่อสู้กับข้าศึก) จงกลับไปเสียเถิด และกลุ่มหนึ่งจากพวกเขาจะขออนุญาตกับท่านนบีว่า บ้านของพวกเราไม่มีอะไรปกปิด ไม่มั่นคง และมันมิได้เป็นเช่นนั้น พวกเขามิได้ประสงค์สิ่งใด นอกจากการหนี (จากการทำสงคราม)
ตัฟซีร
และจงรำลึกเถิด โอ้ท่านเราะสูลเอ๋ย เมื่อกลุ่มหนึ่งจากพวกที่กลับกลอก ได้กล่าวแก่ชาวมะดีนะฮ์ว่า “โอ้ชาวยัษริบเอ๋ย (ชื่อเมืองมะดีนะฮ์ก่อนอิสลาม) ไม่มีที่ตั้งมั่นสำหรับพวกท่านเพื่อตั้งอาวุธที่ใกล้กับคูนี้แล้ว จงกลับบ้านพวกท่านไปเสียเถิด และกลุ่มหนึ่งจากพวกเขาจะขออนุญาตจากท่านนบีแยกย้ายกันกลับไปยังบ้านของพวกเขา โดยอ้างว่าบ้านของพวกเขานั้นเปิดอ้าไว้สำหรับศัตรู แต่มันมิได้ถูกเปิดไว้ตามที่พวกเขาอ้าง แต่แท้จริงความต้องการของพวกเขาจากการขออนุญาตที่เป็นเท็จนั้น คือการหนีจากศัตรู
เปิดในโปรแกรมอ่าน - อ่านซูเราะห์ทั้งหมด