ซูเราะห์ 30 · ญุซ 21
Ar-Rum · 30:33
وَإِذَا مَسَّ النَّاسَ ضُرٌّ دَعَوْا رَبَّهُمْ مُنِيبِينَ إِلَيْهِ ثُمَّ إِذَا أَذَاقَهُمْ مِنْهُ رَحْمَةً إِذَا فَرِيقٌ مِنْهُمْ بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُونَ
[30.33] และเมื่อทุกข์ภัยอันใดประสบแก่มนุษย์ พวกเขาก็วิงวอนขอต่อพระเจ้าของพวกเขา โดยเป็นผู้ผินหน้ากลับไปสู่พระองค์ ครั้นเมื่อพระองค์ได้ทรงให้พวกเขาลิ้มรสความเมตตาจากพระองค์ ณ บัดนั้นหมู่หนึ่งจากพวกเขาก็ตั้งภาคีต่อพระเจ้าของพวกเขา
ตัฟซีร
และเมื่อความทุกข์ยากใด ๆ ได้ประสบแก่บรรดาผู้ตั้งภาคี ในรูปของความเจ็บป่วย ความยากจน หรือความแห้งแล้ง พวกเขาก็จะวิงวอนขอต่อพระผู้อภิบาลของพวกเขาเพียงผู้เดียวเท่านั้น กลับคืนสู่พระองค์ ด้วยความนอบน้อมและแสวงหาที่พึ่งในพระองค์เพื่อให้พระองค์ได้ขจัดความทุกข์ยากออกจากพวกเขา หลังจากที่พระองค์ได้ทรงเมตตาพวกเขาด้วยการขจัดสิ่งที่ประสบกับพวกเขาแล้ว ทันใดนั้นก็มีกลุ่มหนึ่งจากพวกเขากลับสู่การตั้งภาคีที่พวกเขานำมาเป็นหุ้นส่วนร่วมกับอัลลอฮ์ในการวิงวอนขอ
เปิดในโปรแกรมอ่าน - อ่านซูเราะห์ทั้งหมด