ซูเราะห์ 3 · ญุซ 4
Ali 'Imran · 3:147
وَمَا كَانَ قَوْلَهُمْ إِلَّا أَنْ قَالُوا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَإِسْرَافَنَا فِي أَمْرِنَا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ
[3.147] และคำพูดของพวกเขามิปรากฏเป็นอื่นใด นอกจากพวกเขากล่าวว่า โอ้พระเจ้า แห่งพวกข้าพระองค์ โปรดได้ทรงอภัยโทษให้แก่พวกข้าพระองค์ด้วยเถิด ซึ่งบรรดาความผิดของพวกข้าพระองค์ และการที่พวกข้าพระองค์กระทำเกินขอบเขตในกิจการของพวกข้าพระองค์ และโปรดทรงให้เท้าของพวกข้าพระองค์มั่นอยู่ และโปรดทรงช่วยเหลือพวกข้าพระองค์ให้ชนะเหนือกลุ่มชนผู้ปฏิเสธศรัทธาด้วย
ตัฟซีร
และไม่มีคำใดพูดของบรรดาผู้อดทนเหล่านั้นในตอนที่บททดสอบได้ประสบแก่พวกเขานอกจากพวกเขาจะกล่าว (ดุอาอ์) ว่า: "โอ้พระเจ้าของเรา ได้โปรดอภัยโทษในความผิดบาปต่าง ๆ ของเราและสิ่งที่เราได้เกินเลยไปในกิจการงานต่าง ๆ ของเรา ได้โปรดให้เท้าของเรายืนหยัดได้อย่างมั่นคงในยามเผชิญหน้ากับศัตรู และได้โปรดช่วยเหลือเราให้ชนะเหนือกลุ่มผู้ปฏิเสธศรัทธาต่อพระองค์ด้วยเถิด
เปิดในโปรแกรมอ่าน - อ่านซูเราะห์ทั้งหมด