ซูเราะห์ 3 · ญุซ 4
Ali 'Imran · 3:117
مَثَلُ مَا يُنْفِقُونَ فِي هَٰذِهِ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا كَمَثَلِ رِيحٍ فِيهَا صِرٌّ أَصَابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ فَأَهْلَكَتْهُ ۚ وَمَا ظَلَمَهُمُ اللَّهُ وَلَٰكِنْ أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ
[3.117] อุปมาสิ่งที่พวกเขาบริจาคไปในชีวิตความเป็นอยู่แห่งโลกนี้นั้นดั่งอุปไมยลมซึ่งมีความเย็นจัด ได้ประสบแก่พืชผลของพวกกหนึ่งที่อธรรมแก่ตัวเอง แล้วได้ทำลายพืชผลนั้น อัลลอฮฺนั้นมิได้ทรงอธรรมแก่พวกเขา แต่ทว่าพวกเขาอธรรมแก่ตัวของพวกเขาเอง
ตัฟซีร
สิ่งที่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาบริจาคไปในหนทางต่างๆ ที่เป็นความดี และผลตอบแทนที่พวกเขารอคอยนั้นเปรียบดั่งลมพายุที่หนาวเหน็บที่พัดเอาพืชผลของกลุ่มชนหนึ่งที่พวกเขาอธรรมต่อตัวพวกเขาเองด้วยกับการฝ่าฝืนต่ออัลลอฮ์และการกระทำ (บาป) อื่นๆ ทำให้พืชผลของพวกเขาได้รับความเสียหาย โดยที่พวกเขาได้หวังความดีอันมากมายจากพืชผลเหล่านั้น ในเมื่อลมพายุนี้ได้ทำลายพืชผลจนไม่สามารถให้ประโยชน์ใดๆ การปฏิเสธศรัทธาก็เช่นกัน มันจะโมฆะผลบุญการกระทำของพวกเขาที่พวกเขาหวัง และอัลลอฮ์ไม่ทรงอธรรมต่อพวกเขาเลย (พระองค์ทรงสูงส่งจากสิ่งดังกล่าว) แต่ทว่าพวกเขาเองที่อธรรมต่อตัวเองด้วยการปฏิเสธการศรัทธาต่ออัลลอฮ์และศาสนทูตของพระองค์
เปิดในโปรแกรมอ่าน - อ่านซูเราะห์ทั้งหมด