ซูเราะห์ 24 · ญุซ 18
An-Nur · 24:22
وَلَا يَأْتَلِ أُولُو الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَالسَّعَةِ أَنْ يُؤْتُوا أُولِي الْقُرْبَىٰ وَالْمَسَاكِينَ وَالْمُهَاجِرِينَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ۖ وَلْيَعْفُوا وَلْيَصْفَحُوا ۗ أَلَا تُحِبُّونَ أَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ ۗ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ
[24.22] และผู้มีเกียรติและผู้มั่งคั่งในหมู่พวกเจ้าอย่าได้สาบานที่จะไม่ให้ (ความช่วยเหลือ) แก่ญาติมิตร และคนยากจน และผู้อพยพในหนทาง ของอัลลอฮฺ และพวกเขาจงอภัยและยกโทษ (ให้แก่พวกเขาเถิด) พวกเจ้าจะไม่ชอบหรือที่อัลลอฮฺจะทรงอภัยให้แก่พวกเจ้า และอัลลอฮฺนั้นเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงเมตตาเสมอ
ตัฟซีร
และผู้มีเกียรติในศาสนาและผู้มั่งมีในทรัพย์สินเงินทอง อย่าได้สาบานที่จะไม่ให้ความช่วยเหลือแก่ญาติสนิทที่มีความจำเป็นเพราะความยากจนของพวกเขาที่เป็นผู้อพยพในหนทางของอัลลอฮฺ เพราะความผิดที่พวกเขาได้กระทำไว้ จงอภัยและยกโทษในความผิดของพวกเขา พวกเจ้าไม่ชอบหรือที่จะให้อัลลอฮฺได้ทรงอภัยให้แก่พวกเจ้าเมื่อพวกเจ้าได้ให้อภัยและยกโทษแก่พวกเขา และอัลลอฮฺนั้นเป็นผู้ทรงอภัยแก่บ่าวของพระองค์ที่กลับตัว ผู้ทรงเมตตาแก่พวกเขาเสมอ ฉะนั้นผู้เป็นบ่าวของพระองค์ควรยึดพระองค์เป็นตัวอย่าง อายะฮฺนี้ถูกประทานลงมาเมื่อครั้งที่อบูบักรฺ อัซ-ซิดดีด เราะฎิยัลลอฮฺอันฮุ ได้สาบานที่จะล้มเลิกให้ความช่วยเหลือ แก่มิสเตาะฮฺที่เขาได้เข้าร่วมกันกล่าวเท็จ(ใส่ร้ายท่านหญิงอาอีชะฮฺ)
เปิดในโปรแกรมอ่าน - อ่านซูเราะห์ทั้งหมด