ซูเราะห์ 22 · ญุซ 17
Al-Hajj · 22:11
وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَعْبُدُ اللَّهَ عَلَىٰ حَرْفٍ ۖ فَإِنْ أَصَابَهُ خَيْرٌ اطْمَأَنَّ بِهِ ۖ وَإِنْ أَصَابَتْهُ فِتْنَةٌ انْقَلَبَ عَلَىٰ وَجْهِهِ خَسِرَ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةَ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِينُ
[22.11] และในหมู่มนุษย์บางคน มีผู้เคารพภักดีต่ออัลลอฮฺบนขอบทางของศาสนา หากความดีประสบแก่เขา เขาก็พออกพอใจต่อสิ่งนั้น หากความทุกข์ยากประสบแก่เขา เขาก็จะผินหน้าของเขากลับสู่การปฏิเสธ เขาขาดทุนทั้งในโลกนี้และในโลกหน้า นั่นคือการขาดทุนอย่างชัดแจ้ง
ตัฟซีร
ในหมู่มนุษย์นั้นมีผู้ที่สับสนซึ่งอิบาดะฮ์ต่ออัลลอฮ์ด้วยความสงสัย ซึ่งหากเขาประสบกับความดีด้วยการมีสุขภาพที่ดีและความมั่งคั่ง เขาก็จะยังคงศรัทธาและเคารพภักดีต่ออัลลอฮ์ต่อไป แต่ถ้าหากเขาประสบกับบททดสอบด้วยโรคภัยหรือความยากจน เขาก็จะสิ้นหวังในศาสนาของเขาและละทิ้งศาสนาไป เขาก็จะเป็นผู้ที่ขาดทุนบนโลกนี้ ดังนั้นการปฏิเสธศรัทธาของเขาไม่ได้ทำให้เขาได้รับอะไรเพิ่มจากดุนยาของเขา จากสิ่งที่ไม่ได้บันทึกไว้ให้แก่เขา และเขาจะขาดทุนในโลกหน้าโดยการที่เขาจะต้องพบกับบทลงโทษของอัลลอฮ์ เหล่านั้นคือการขาดทุนอย่างชัดแจ้ง
เปิดในโปรแกรมอ่าน - อ่านซูเราะห์ทั้งหมด