ซูเราะห์ 14 · ญุซ 13
Ibrahim · 14:11
قَالَتْ لَهُمْ رُسُلُهُمْ إِنْ نَحْنُ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ يَمُنُّ عَلَىٰ مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ ۖ وَمَا كَانَ لَنَا أَنْ نَأْتِيَكُمْ بِسُلْطَانٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ ۚ وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ
[14.11] บรรดารอซูลของพวกเขากล่าวแก่พวกเขาว่า พวกเรามิใช่อื่นใด นอกจากเป็นปุถุชนเยี่ยงพวกท่าน แต่ทว่าอัลลอฮฺทรงโปรดปรานผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ จากปวงบ่าวของพระองค์ ไม่บังควรแก่เราที่จะนำหลักฐานมาแสดงแก่พวกท่าน เว้นแต่โดยอนุมัติของอัลลอฮฺเท่านั้น และแด่อัลลอฮฺเท่านั้น บรรดามุอฺมินพึงมอบความไว้วางใจเถิด
ตัฟซีร
บรรดาเราะสูลของพวกเขากล่าวแก่พวกเขาเพื่อเป็นการตอบโต้ ว่า (ใช่) เรามิใช่อื่นใดนอกจากเป็นมนุษย์ธรรมดาเหมือนพวกเจ้า เราไม่ปฏิเสธความเหมือนดังกล่าว แต่มันไม่จำเป็นที่จะต้องเหมือนทุกอย่าง เพราะอัลลอฮ์จะทรงกรุณาให้ความโปรดปรานเฉพาะแก่บ่าวผู้ที่พระองค์ประสงค์ พระองค์ทรงคัดเลือกบรรดาเราะสูลในหมู่พวกเขาเพื่อไปยังมนุษย์ และเป็นไปไม่ได้ที่เราจะนำหลักฐานมาแสดงแก่พวกเจ้าดังที่พวกเจ้าต้องการ เว้นแต่ด้วยการอนุมัติของอัลลอฮ์เท่านั้น ซึ่งการนำหลักฐานมาแสดงมันไม่ได้อยู่ในความสามารถของเรา แต่อัลลอฮ์พระองค์เดียวเท่านั้นที่มีความสามารถดังกล่าว และแด่อัลลอฮ์เท่านั้นที่บรรดาผู้ศรัทธารักที่จะมอบหมายการงานของพวกเขาทั้งหมด
เปิดในโปรแกรมอ่าน - อ่านซูเราะห์ทั้งหมด