ซูเราะห์ 11 · ญุซ 12
Hud · 11:81
قَالُوا يَا لُوطُ إِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَنْ يَصِلُوا إِلَيْكَ ۖ فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِنَ اللَّيْلِ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ أَحَدٌ إِلَّا امْرَأَتَكَ ۖ إِنَّهُ مُصِيبُهَا مَا أَصَابَهُمْ ۚ إِنَّ مَوْعِدَهُمُ الصُّبْحُ ۚ أَلَيْسَ الصُّبْحُ بِقَرِيبٍ
[11.81] พวกเขา (มลาอิกะฮฺ) กล่าวว่า โอ้ลูฏเอ๋ย พวกเราเป็นทูตของพระเจ้าของท่าน พวกเหล่านั้นจะไม่ถึงท่านได้เลย ดังนั้น ท่านจงเดินทางไปในเวลากลางคืนพร้อมกับครอบครัวของท่านและคนใดในหมู่พวกท่านอย่าได้เหลียวหลังมองเว้นแต่ภริยาของท่าน แท้จริงจะประสบแก่นางเช่นเดียวกับที่ได้ประสบแก่พวกเขา แท้จริงสัญญาของพวกเขาคือเวลาเช้า เวลาเช้านั้นใกล้เข้ามาแล้วมิใช่หรือ?
ตัฟซีร
บรรดามลาอิกะฮ์จึงกล่าวแก่ลูฏว่า “โอ้ลูฏเอ๋ย แท้จริงพวกเราคือทูตที่อัลลอฮฺมา กลุ่นชนของท่านไม่สามารถนำความชั่วร้ายมาสู่ท่านได้ ดังนั้นท่านจงออกไปพร้อมกับครอบครัวของท่านจากหมู่บ้านแห่งนี้ในเวลากลางคืนที่มืดสนิท แล้วคนใดในหมู่พวกท่านอย่าได้เหลียวหลังมองกลับมา เว้นแต่ภริยาของท่าน ซึ่งนางจะหันมองกลับมาซึ่งเป็นการละเมิด เพราะเนื่องจากว่านางจะได้รับในสิ่งที่กลุ่มชนของท่านได้รับจากการลงโทษ แท้จริงกำหนดการทำลายล้างพวกเขาคือตอนเช้าตรู่ และมันคือกำหนดการที่ใกล้เข้ามาแล้ว"
เปิดในโปรแกรมอ่าน - อ่านซูเราะห์ทั้งหมด