ซูเราะห์ 11 · ญุซ 12
Hud · 11:31
وَلَا أَقُولُ لَكُمْ عِنْدِي خَزَائِنُ اللَّهِ وَلَا أَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَا أَقُولُ إِنِّي مَلَكٌ وَلَا أَقُولُ لِلَّذِينَ تَزْدَرِي أَعْيُنُكُمْ لَنْ يُؤْتِيَهُمُ اللَّهُ خَيْرًا ۖ اللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا فِي أَنْفُسِهِمْ ۖ إِنِّي إِذًا لَمِنَ الظَّالِمِينَ
[11.31] และฉันมิได้กล่าวแก่พวกท่านว่า ฉันมีขุมคลังของอัลลอฮฺและฉันไม่รู้ถึงสิ่งพ้นญาณวิสัยและฉันมิได้กล่าวว่าแท้จริงฉันเป็นมลัก และมิได้กล่าวแก่บรรดาผู้ที่สายตาของพวกท่านเหยียดหยามว่า อัลลอฮฺจะไม่ทรงประทานความดีแก่พวกเขา อัลลอฮฺทรงรอบรู้ดียิ่งถึงสิ่งที่อยู่ในจิตใจของพวกเขา แท้จริง ถ้าเป็นเช่นนั้น ฉันจะอยู่ในหมู่ผู้อธรรมทั้งหลาย
ตัฟซีร
และฉันไม่ได้กล่าวแก่พวกเจ้าว่า “โอ้หมู่ชนของฉัน ฉันมีคลังสมบัติของอัลลอฮ์ ซึ่งในนั้นมีริสกีของพระองค์อยู่ ฉันจะบริจาคมันให้แก่พวกเจ้า หากพวกเจ้าศรัทธา” และฉันก็ไม่ได้กล่าวแก่พวกเจ้าว่า “แท้จริงฉันรอบรู้สิ่งเร้นลับ” และฉันก็ไม่ได้กล่าวแก่พวกเจ้าว่า “แท้จริงฉันคือมลาอิกะฮ์” แต่ในความเป็นจริงแล้ว ฉันคือสามัญชนเหมือนพวกเจ้า และฉันก็ไม่ได้กล่าวถึงคนยากจนที่สายตาของพวกเจ้าดูถูกและเหยียดหยามพวกเขาว่า “อัลลอฮ์จะไม่ทรงชี้นำและชี้ทางที่ถูกต้องแก่พวกเขาอย่างแน่นอน” พระองค์ทรงรอบรู้ดียิ่งถึงเจตนาและสภาพของพวกเขา แท้จริงหากฉันกล่าวอ้างเช่นนั้น แน่นอนฉันเป็นคนหนึ่งในหมู่ผู้อธรรมที่คู่ควรแก่การลงโทษของอัลลอฮ์
เปิดในโปรแกรมอ่าน - อ่านซูเราะห์ทั้งหมด