وَالْفَجْرِ1
[89.1] ขอสาบานด้วยยามรุ่งอรุณ
وَلَيَالٍ عَشْرٍ2
[89.2] และด้วยค่ำคืนทั้งสิบ
وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ3
[89.3] และด้วยสิ่งที่เป็นคู่ และที่เป็นคี่
وَاللَّيْلِ إِذَا يَسْرِ4
[89.4] และด้วยเวลากลางคืนเมื่อมันโคจรไป
هَلْ فِي ذَٰلِكَ قَسَمٌ لِذِي حِجْرٍ5
[89.5] ในดังกล่าวนั้นเป็นการสาบาน สำหรับผู้ที่มีปัญญามิใช่หรือ
أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ6
[89.6] เจ้าไม่เห็นดอกหรือว่า พระเจ้าของเจ้ากระทำต่อพวกอ๊าดอย่างไร
إِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِ7
[89.7] (แห่ง) อิร็อม พวกมีเสาหินสูงตะหง่าน
الَّتِي لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِي الْبِلَادِ8
[89.8] ซึ่งเยี่ยงนั้นมิได้ถูกสร้างตามหัวเมืองต่าง ๆ
وَثَمُودَ الَّذِينَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِ9
[89.9] และพวกซะมูดผู้สกัดหิน ณ หุบเขา
وَفِرْعَوْنَ ذِي الْأَوْتَادِ10
[89.10] และฟิรเอานฺ เจ้าแห่งตรึงเสาเต็นท์
الَّذِينَ طَغَوْا فِي الْبِلَادِ11
[89.11] บรรดาผู้ละเมิดเหล่านั้นตามหัวเมืองต่าง ๆ
فَأَكْثَرُوا فِيهَا الْفَسَادَ12
[89.12] แล้วก่อความเสียหายอย่างมากมายในหัวเมืองเหล่านั้น
فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ13
[89.13] ดังนั้นพระเจ้าของเจ้าจึงกระหน่ำการลงโทษนานาชนิดบนพวกเขา
إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِ14
[89.14] แท้จริงพระเจ้าของเจ้านั้นทรงเฝ้าดูอย่างแน่นอน
فَأَمَّا الْإِنْسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ15
[89.15] ส่วนมนุษย์นั้น เมื่อพระเจ้าของเขาทรงทดสอบเขา โดยทรงให้เกียรติเขาและทรงโปรดปรานเขา เขาก็จะกล่าวว่าพระเจ้าของฉันทรงยกย่องฉัน
وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهَانَنِ16
[89.16] แต่ครั้งเมื่อพระองค์ทรงทดสอบเขา ทรงให้การครองชีพของเขาเป็นที่คับแคบแก่เขา เขาก็จะกล่าวว่า พระเจ้าของฉันทรงเหยียดหยามฉัน
كَلَّا ۖ بَلْ لَا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ17
[89.17] มิใช่เช่นนั้นดอก แต่ว่าพวกเจ้ามิได้ให้เกียรติแก่เด็กกำพร้าต่างหาก
وَلَا تَحَاضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ18
[89.18] และพวกเจ้ามิได้ส่งเสริมกันในการให้อาหารแก่คนยากจนขัดสน
وَتَأْكُلُونَ التُّرَاثَ أَكْلًا لَمًّا19
[89.19] และพวกเจ้ากินมรดกกันอย่างหมดเกลี้ยง
وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا20
[89.20] และพวกเจ้ารักสมบัติกันอย่างมากมาย
كَلَّا إِذَا دُكَّتِ الْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا21
[89.21] หามิได้ เมื่อแผ่นดินถูกทำให้สั่นสะเทือนเป็นผุยผง
وَجَاءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا22
[89.22] และพระเจ้าของเจ้าเสด็จมาพร้อมทั้งมะลาอิกะฮฺด้วยเป็นแถว ๆ
وَجِيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسَانُ وَأَنَّىٰ لَهُ الذِّكْرَىٰ23
[89.23] และวันนั้นนรกญะฮันนัมจะถูกนำมาให้ปรากฏ ในวันนั้นมนุษย์จะรำลึกขึ้นมาได้แต่การรำลึกนั้นจะมีผลแก่เขาได้อย่างไร
يَقُولُ يَا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَيَاتِي24
[89.24] เขาจะกล่าวว่า โอ้ ถ้าฉันได้ทำความดีไว้ล่วงหน้าสำหรับชีวิตของฉัน
فَيَوْمَئِذٍ لَا يُعَذِّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ25
[89.25] แล้วในวันนั้นไม่มีผู้ใดลงโทษเช่นการลงโทษของพระองค์
وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُ أَحَدٌ26
[89.26] และไม่มีผู้ใดผูกมัดเช่นการผูกมัดของพระองค์
يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ27
[89.27] โอ้ชีวิตที่สงบแน่นเอ๋ย
ارْجِعِي إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَرْضِيَّةً28
[89.28] จงกลับมายังพระเจ้าของเจ้าด้วยความยินดีและเป็นที่ปิติเถิด
فَادْخُلِي فِي عِبَادِي29
[89.29] แล้วจงเข้ามาอยู่ในหมู่ปวงบ่าวของข้าเถิด
وَادْخُلِي جَنَّتِي30
[89.30] และจงเข้ามาอยู่ในสวนสวรรค์ของข้าเถิด