لَا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ1
[75.1] ข้าขอสาบานต่อวันกิยามะฮฺ
وَلَا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ2
[75.2] และข้าขอสาบานต่อชีวิตที่ประณามตนเอง
أَيَحْسَبُ الْإِنْسَانُ أَلَّنْ نَجْمَعَ عِظَامَهُ3
[75.3] มนุษย์คิดหรือว่า เราจะไม่รวบรวมกระดูกของเขากระนั้นหรือ
بَلَىٰ قَادِرِينَ عَلَىٰ أَنْ نُسَوِّيَ بَنَانَهُ4
[75.4] แน่นอนทีเดียว เราสามารถที่จะทำให้ปลายนิ้วมือของเขาอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์
بَلْ يُرِيدُ الْإِنْسَانُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُ5
[75.5] แต่ว่ามนุษย์นั้นประสงค์ที่จะทำความชั่ว
يَسْأَلُ أَيَّانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ6
[75.6] เขาถามว่า เมื่อใดเล่าวันแห่งการฟื้นคืนชีพ (จะเกิดขึ้น)
فَإِذَا بَرِقَ الْبَصَرُ7
[75.7] แต่เมื่อสายตามืดมัว
وَخَسَفَ الْقَمَرُ8
[75.8] และเมื่อดวงจันทร์ถูกบดบังอยู่ในความมืด
وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ9
[75.9] และเมื่อดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ถูกนำมารวมกัน
يَقُولُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ10
[75.10] วันนั้นมนุษย์จะกล่าวขึ้นว่าไหนเล่าทางหนี
كَلَّا لَا وَزَرَ11
[75.11] เปล่าเลย ไม่มีที่พึ่งพิงดอก
إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ12
[75.12] ในวันนั้น ยังพระเจ้าของเจ้าเท่านั้นคือที่พักอันสงบสุข
يُنَبَّأُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ13
[75.13] วันนั้นมนุษย์จะถูกแจ้งให้ทราบถึงสิ่งที่ได้กระทำไว้ล่วงหน้าและภายหลัง
بَلِ الْإِنْسَانُ عَلَىٰ نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ14
[75.14] เปล่าเลย มนุษย์นั้นเป็นพยานต่อตัวของเขาเอง
وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُ15
[75.15] ถึงแม้ว่าเขาจะเสนอข้อแก้ตัวของเขาก็ตาม
لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ16
[75.16] เจ้าอย่ากระดิกลิ้นของเจ้าเนื่องด้วยอัลกุรอานเพื่อเจ้าจะรีบเร่งจดจำ
إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ17
[75.17] แท้จริง หน้าที่ของเราคือการรวบรวมอัลกุรอาน (ให้อยู่ในทรวงอกของเจ้า) และการอ่านเพื่อให้จดจำ
فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ18
[75.18] ดังนั้นเมื่อเราอ่านอัลกุรอาน เจ้าก็จงติดตามการอ่านนั้น
ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُ19
[75.19] แล้วแท้จริงหน้าที่ของเราคือ การอธิบายอัลกุรอาน
كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ20
[75.20] เปล่าเลย! แต่ว่าพวกเจ้ารักการมีชีวิตอยู่ในโลกนี้
وَتَذَرُونَ الْآخِرَةَ21
[75.21] และพวกเจ้าจะทิ้งปรโลก
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَاضِرَةٌ22
[75.22] ในวันนั้นหลาย ๆ ใบหน้าจะเบิกบาน
إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌ23
[75.23] จ้องมองไปยังพระเจ้าของมัน
وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ بَاسِرَةٌ24
[75.24] และในวันนั้นหลาย ๆ ใบหน้าจะเศร้าสลด
تَظُنُّ أَنْ يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ25
[75.25] มันคิดว่าความหายนะอันใหญ่หลวงจะเกิดขึ้นแก่มัน
كَلَّا إِذَا بَلَغَتِ التَّرَاقِيَ26
[75.26] เปล่าเลย เมื่อวิญญาณขึ้นมาถึงคอหอย
وَقِيلَ مَنْ ۜ رَاقٍ27
[75.27] และมีผู้กล่าวว่า ใครเล่าเป็นผู้ทำให้เขาฟื้นขึ้นเหมือนเดิม
وَظَنَّ أَنَّهُ الْفِرَاقُ28
[75.28] และเขามั่นใจว่า แท้จริงเขาต้องจากไป
وَالْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِ29
[75.29] และขาข้างหนึ่งทับขาอีกข้างหนึ่ง (เพราะความกลัว)
إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمَسَاقُ30
[75.30] วันนั้น จะมีการนำพาไปยังพระเจ้าของเจ้า
فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ31
[75.31] เพราะว่าเขาไม่เชื่อมั่น และไม่ละหมาด
وَلَٰكِنْ كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ32
[75.32] แต่เขาปฏิเสธและผินหลังกลับ
ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰ أَهْلِهِ يَتَمَطَّىٰ33
[75.33] แล้วเขาก็เดินอย่างองอาจไปหาพรรคพวกของเขาอย่างหยิ่งยะโส
أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ34
[75.34] ความวิบัติจงมีแด่เจ้าเถิด แล้วก็ความวิบัติจงมีแด่เจ้าเถิด
ثُمَّ أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ35
[75.35] แล้วก็ความวิบัติจงมีแด่เจ้าเถิด แล้วก็ความวิบัติจงมีแด่เจ้าเถิด
أَيَحْسَبُ الْإِنْسَانُ أَنْ يُتْرَكَ سُدًى36
[75.36] มนุษย์คิดหรือว่า เขาจะถูกปล่อยไว้โดยไร้จุดหมายกระนั้นหรือ
أَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِنْ مَنِيٍّ يُمْنَىٰ37
[75.37] เขามิได้เป็นน้ำกามหยดหนึ่งจากน้ำอสุจิที่ถูกพุ่งออกมากระนั้นหรือ
ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ38
[75.38] แล้วเขาได้เป็นก้อนเลือดก้อนหนึ่ง แล้วพระองค์ทรงบังเกิด แล้วก็ทรงทำให้ได้สัดส่วนสมบูรณ์
فَجَعَلَ مِنْهُ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْأُنْثَىٰ39
[75.39] แล้วพระองค์ทรงทำให้เขาเป็นคู่ เป็นเพศชายและเพศหญิง
أَلَيْسَ ذَٰلِكَ بِقَادِرٍ عَلَىٰ أَنْ يُحْيِيَ الْمَوْتَىٰ40
[75.40] ดังนั้น พระองค์จะไม่สามารถที่จะให้คนตายมีชีวิตขึ้นมาอีกกระนั้นหรือ