Сура 6 · Ҷузъ 8
Al-An'am · 6:124
وَإِذَا جَاءَتْهُمْ آيَةٌ قَالُوا لَنْ نُؤْمِنَ حَتَّىٰ نُؤْتَىٰ مِثْلَ مَا أُوتِيَ رُسُلُ اللَّهِ ۘ اللَّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسَالَتَهُ ۗ سَيُصِيبُ الَّذِينَ أَجْرَمُوا صَغَارٌ عِنْدَ اللَّهِ وَعَذَابٌ شَدِيدٌ بِمَا كَانُوا يَمْكُرُونَ
Чун ояе бар онҳо нозил шуд, гуфтанд, ки мо имон намеоварем, то он гоҳ, ки ҳар чӣ ба паёмбарони Худо дода шуда, ба мо низ дода шавад. Бигӯ «Худо донотар аст, ки рисолати худро дар куҷо қарор диҳад. Ба зудӣ ба гунаҳгорон ба ҷазои макре, ки мекарданд, аз ҷониби Худо хориву азобе сахт хоҳад расид!»
Тафсир
Ба забони шумо тафсир нест. Ин Ал-Мухтасар бо забони англисӣ аст.
124. And when there comes to any of these leaders a verse or a sign which Allah reveals to His Prophet proving his truthfulness, they say: We will never accept this until Allah bestows upon us the Prophethood as He did to those Prophets aforetime. Allah refutes them by saying that He knows best who is most suitable to be appointed to carry out the duties of the mission and He only selects the finest people for prophethood and messengership. These transgressors will be afflicted with disgrace and humiliation because of their arrogance against the truth, and with a severe punishment because of their scheming.
Дар хонанда кушоед - Сураро пурра хонед