Сура 46 · Ҷузъ 26
Al-Ahqaf · 46:26
وَلَقَدْ مَكَّنَّاهُمْ فِيمَا إِنْ مَكَّنَّاكُمْ فِيهِ وَجَعَلْنَا لَهُمْ سَمْعًا وَأَبْصَارًا وَأَفْئِدَةً فَمَا أَغْنَىٰ عَنْهُمْ سَمْعُهُمْ وَلَا أَبْصَارُهُمْ وَلَا أَفْئِدَتُهُمْ مِنْ شَيْءٍ إِذْ كَانُوا يَجْحَدُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَحَاقَ بِهِمْ مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ
Ва онҳо чунон тавону қудрат дода будем, ки ба шумо надидаем. Барояшон гӯшу чашму дил қарор додем. Вале гӯшу чашму дилашон ба ҳолашон ҳеҷ фоида накард, зеро оёти Худоро инкор мекарданд, то он азобе, ки ба масхарааш мегирифтанд, онҳоро фурӯ шрифт.
Тафсир
Ба забони шумо тафсир нест. Ин Ал-Мухтасар бо забони англисӣ аст.
26. And I granted the people of Hud the means of establishment which I have not given you, and I gave them hearing to hear with, vision to see with and hearts to understand with. But their hearing did not benefit them at all, nor did their vision or intellects. They did not repel Allah’s punishment from them when it came to them, as they used to disbelieve in Allah’s signs, and the punishment which they used to mock and which their prophet Hud (peace be upon him) used to warn them of befell them.
Дар хонанда кушоед - Сураро пурра хонед