Сура 4 · Ҷузъ 6
An-Nisa · 4:163
۞ إِنَّا أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ كَمَا أَوْحَيْنَا إِلَىٰ نُوحٍ وَالنَّبِيِّينَ مِنْ بَعْدِهِ ۚ وَأَوْحَيْنَا إِلَىٰ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالْأَسْبَاطِ وَعِيسَىٰ وَأَيُّوبَ وَيُونُسَ وَهَارُونَ وَسُلَيْمَانَ ۚ وَآتَيْنَا دَاوُودَ زَبُورًا
Мо ба ту ваҳй кардем, ҳамчунон ки ба Нӯҳ ва паёмбарони баъд аз ӯ ваҳй кардаем ва ба Иброҳиму Исмоил ва Исҳоқу Яъқуб ва наберагони Яъқуб ва Исо ва Айюб ва Юнус ва Ҳорун ва Сулаймон ваҳй кардаем ва ба Довуд «Забур»-ро арзонӣ доштем.
Тафсир
Ба забони шумо тафсир нест. Ин Ал-Мухтасар бо забони англисӣ аст.
163. I have sent revelation to you, O Messenger, as I had sent revelation to the prophets before you. This revelation to you is not something strange or unexpected. I had sent revelation to Noah and to the prophets who came after him. I sent revelation to Abraham and his two sons, Ishmael and Isaac, and to Jacob, the son of Isaac, and to the Tribes (which refers to the prophets that were from the twelve tribes of the Israelites from the children of Jacob). I also gave David a book called the Psalms.
Дар хонанда кушоед - Сураро пурра хонед