Сура 37 · Ҷузъ 23
As-Saffat · 37:102
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يَا بُنَيَّ إِنِّي أَرَىٰ فِي الْمَنَامِ أَنِّي أَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ يَا أَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِي إِنْ شَاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِينَ
Чун бо падар ба ҷое расид, ки бояд ба кор сар кунанд, гуфт: «Эй писаракам, дар хоб дидаам, ки туро забҳ мекунам. Бингар, ки чӣ меандешӣ». Гуфт: «Эй падар, ба ҳар чӣ фармон шудаӣ, амал кун, ки агар Худо бихоҳад, маро аз собирон (сабркунандагон) хоҳӣ ёфт».
Тафсир
Ба забони шумо тафсир нест. Ин Ал-Мухтасар бо забони англисӣ аст.
102. When Ishmael grew into a youth and reached working age, his father Abraham saw a dream. The dreams of prophets are a form of divine revelation, so Abraham said to his son, informing him of the meaning of this dream, “O my son! Indeed, I saw in my sleep that I am slaughtering you; what is your opinion in the matter?” Ishmael replied to him saying, “O my father! Do whatever Allah has commanded you to do in slaughtering me. You will find me one of those who are patient and content with the order of Allah.”
Дар хонанда кушоед - Сураро пурра хонед