Сура 35 · Ҷузъ 22
Fatir · 35:42
وَأَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمَانِهِمْ لَئِنْ جَاءَهُمْ نَذِيرٌ لَيَكُونُنَّ أَهْدَىٰ مِنْ إِحْدَى الْأُمَمِ ۖ فَلَمَّا جَاءَهُمْ نَذِيرٌ مَا زَادَهُمْ إِلَّا نُفُورًا
Ба Худо қасамҳои сахт хӯрданд, ки агар бимдиҳандае биёяд, беҳтар аз ҳар уммати дигар ҳидоят ёбанд. Вале чун бимдиҳандае омад, бадбинияшон афзуд;
Тафсир
Ба забони шумо тафсир нест. Ин Ал-Мухтасар бо забони англисӣ аст.
42. These denying disbelievers swore a solemn and affirmed oath that if a messenger from Allah came to them to warn them of His punishment, they would be more guided and follow the truth more than the Jews, Christians and others. Yet when Muhammad (peace be upon him) came to them after being sent by His Lord, and he warned them of Allah’s punishment, his coming only increased them in aversion to the truth and adherence to falsehood. They did not fulfil the solemn oaths that they took that they will be more guided than those who preceded them.
Дар хонанда кушоед - Сураро пурра хонед