Сура 34 · Ҷузъ 22
Saba · 34:23
وَلَا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ عِنْدَهُ إِلَّا لِمَنْ أَذِنَ لَهُ ۚ حَتَّىٰ إِذَا فُزِّعَ عَنْ قُلُوبِهِمْ قَالُوا مَاذَا قَالَ رَبُّكُمْ ۖ قَالُوا الْحَقَّ ۖ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ
Шафоъат назди Худо нафъ накунад, магар дар бораи касе, ки Ӯ худ иҷозат диҳад, Ва чун бим аз дилҳояшон биравад, гӯянд: «Парвардигоратон чӣ гуфт?» Гӯянд: «Сухани ҳақ гуфт. Ва Ӯ баландмартабаву бузург аст!»
Тафсир
Ба забони шумо тафсир нест. Ин Ал-Мухтасар бо забони англисӣ аст.
23. And intercession in His presence does not benefit except for one whom Allah gives permission, and Allah does not give permission to intercede except for whom He is pleased, due to His greatness. And part of His greatness is that when He speaks in the heavens, the angels flap their wings in submission to what He says, until when the state of fear dissappears from their hearts some of them say to others: “What did your Lord just say?” The angels reply He said the truth, and He is High in His essence, and subduing, the Great.
Дар хонанда кушоед - Сураро пурра хонед