Сура 33 · Ҷузъ 22
Al-Ahzab · 33:38
مَا كَانَ عَلَى النَّبِيِّ مِنْ حَرَجٍ فِيمَا فَرَضَ اللَّهُ لَهُ ۖ سُنَّةَ اللَّهِ فِي الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ ۚ وَكَانَ أَمْرُ اللَّهِ قَدَرًا مَقْدُورًا
Бар паёмбар дар анҷом додани он чӣ Худо ба ӯ муқаррар кардааст, ҳараҷе (гуноҳе) нест, ҳамчунон ки Худо барои паёмбарони пешин низ чунин суннате ниҳода буд ва фармони Худо фармонест бе ҳеҷ зиёдаву нуқсон.
Тафсир
Ба забони шумо тафсир нест. Ин Ал-Мухтасар бо забони англисӣ аст.
38. There is no sin or oppression on the Prophet (peace be upon him) in his marriage to the wife of his adopted son which Allah made permissible for him. In fact, in doing so, he is following in the way of the Prophets before him; he is not any different to the messengers in that regard. The Prophet had no choice in the completion of this marriage and nullifying of adoption that Allah decreed; it was a decree which was to pass, there was no one who could overturn it.
Дар хонанда кушоед - Сураро пурра хонед