Сура 32 · Ҷузъ 21
As-Sajdah · 32:12
وَلَوْ تَرَىٰ إِذِ الْمُجْرِمُونَ نَاكِسُو رُءُوسِهِمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ رَبَّنَا أَبْصَرْنَا وَسَمِعْنَا فَارْجِعْنَا نَعْمَلْ صَالِحًا إِنَّا مُوقِنُونَ
Туро ибрат аст, он гоҳ ки гунаҳкоронро дар назди Парвардигорашон сарафканда бинӣ. Гӯянд: «Эй Парвардигори мо, дидем ва шунидем. Акнун моро бозгардон то коре шоиста кунем, ки инак ба яқин расидаем».
Тафсир
Ба забони шумо тафсир нест. Ин Ал-Мухтасар бо забони англисӣ аст.
12. The criminals will soon emerge on the Day of Judgment bowing their heads in humiliation due to their rejection of resurrection, feeling ashamed and saying, “Our Lord! I have seen the resurrection I used to reject, and heard the confirmation of that which the Messengers brought from You, so return us to the worldly life so that I can do good deeds that will make You pleased with us. Indeed, I now convinced of the resurrection and the truth of whatever the Messengers brought.” If you were to see the criminals in that state, you would see a grave scene!
Дар хонанда кушоед - Сураро пурра хонед