Сура 3 · Ҷузъ 3
Ali 'Imran · 3:35
إِذْ قَالَتِ امْرَأَتُ عِمْرَانَ رَبِّ إِنِّي نَذَرْتُ لَكَ مَا فِي بَطْنِي مُحَرَّرًا فَتَقَبَّلْ مِنِّي ۖ إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ
Ва зани Имрон гуфт: «Эй Парвардигори ман, назр кардам, ки он чӣ дар шикам дорам, аз кори инҷаҳонӣ озоду танҳо дар хидмати Ту бошад. Ин назрро аз ман бипазир, ки Ту шунаво ва доноӣ».
Тафсир
Ба забони шумо тафсир нест. Ин Ал-Мухтасар бо забони англисӣ аст.
35. Remember, O Messenger, when the wife of ‘Imrān, the mother of Mary, said: O Lord, I have made it a duty on myself to fully dedicate my unborn child to You, to worship You and Your House, so accept this act from me. You are the One who hears my prayer and knows my intention.
Дар хонанда кушоед - Сураро пурра хонед