Сура 3 · Ҷузъ 4
Ali 'Imran · 3:146
وَكَأَيِّنْ مِنْ نَبِيٍّ قَاتَلَ مَعَهُ رِبِّيُّونَ كَثِيرٌ فَمَا وَهَنُوا لِمَا أَصَابَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَمَا ضَعُفُوا وَمَا اسْتَكَانُوا ۗ وَاللَّهُ يُحِبُّ الصَّابِرِينَ
Чӣ басо паёмбароне, ки худодӯстони бисер ҳамроҳи онон ба ҷанг рафтанд ва дар роҳи Худо, ҳарчӣ ба онҳо расид, сустӣ накарданд ва нотавон нашуданд ва сар фуруд наёварданд ва Худо сабркунандагонро дӯст дорад.
Тафсир
Ба забони шумо тафсир нест. Ин Ал-Мухтасар бо забони англисӣ аст.
146. Many of Allah’s prophets fought with many groups of their followers. They were not cowardly about fighting because of death and wounds that they received for Allah’s sake; and they did not weaken in fighting the enemy or surrender to them, but they were patient and firm. Allah loves those who are patient with hardship and misfortune for His sake.
Дар хонанда кушоед - Сураро пурра хонед