Сура 29 · Ҷузъ 20
Al-'Ankabut · 29:10
وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ آمَنَّا بِاللَّهِ فَإِذَا أُوذِيَ فِي اللَّهِ جَعَلَ فِتْنَةَ النَّاسِ كَعَذَابِ اللَّهِ وَلَئِنْ جَاءَ نَصْرٌ مِنْ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ إِنَّا كُنَّا مَعَكُمْ ۚ أَوَلَيْسَ اللَّهُ بِأَعْلَمَ بِمَا فِي صُدُورِ الْعَالَمِينَ
Баъзе аз мардум мегӯянд: «Ба Худо имон овардаем. Ва чун дар роҳи Худо озоре бубинанд, он озорро чун азоби Худо ба шумор меоваранд. Ва чун аз сӯи Парвардигори ту мададе расад, мегӯянд: «Мо низ бо шумо будем». Оё Худо ба он чӣ дар дилҳои мардуми ҷаҳон мегузарад, огоҳтар нест?
Тафсир
Ба забони шумо тафсир нест. Ин Ал-Мухтасар бо забони англисӣ аст.
10. Amongst people is he who says: “I brought faith in Allah”. But when the disbelievers afflict him with harm due to his faith, he considers their torture the punishment of Allah, hence he renounces faith to conform with the disbelievers. And if you achieve help from your Lord, O Messenger, they will say: “We are with you in faith, O believers”. Does Allah not know best what is in the hearts of people, nothing of disbelief and faith they contain being hidden from Him? So how do you inform Allah of what is in their hearts when He knows better than them what they contain?
Дар хонанда кушоед - Сураро пурра хонед