Сура 28 · Ҷузъ 20
Al-Qasas · 28:82
وَأَصْبَحَ الَّذِينَ تَمَنَّوْا مَكَانَهُ بِالْأَمْسِ يَقُولُونَ وَيْكَأَنَّ اللَّهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَيَقْدِرُ ۖ لَوْلَا أَنْ مَنَّ اللَّهُ عَلَيْنَا لَخَسَفَ بِنَا ۖ وَيْكَأَنَّهُ لَا يُفْلِحُ الْكَافِرُونَ
Рӯзи дигар он касон, ки дирӯз орзӯ мекарданд, ки ба ҷои ӯ мебуданд, мегуфтанд: «Аҷабо, ки Худо рӯзии ҳар касро, ки хоҳад фаровон кунад ё танг созад. Агар Худо ба мо низ неъмати фаровон дода буд, моро низ дар замин фурӯ мебурд. Намебинӣ, ки кофирон наҷот намеёбанд?»
Тафсир
Ба забони шумо тафсир нест. Ин Ал-Мухтасар бо забони англисӣ аст.
82. Those who wished for the wealth and adornment he had before being swallowed up began saying heedfully: “Did we not know that Allah extends sustenance for whom He wishes amongst His servants and restricts it for whomever He wishes amongst them? Had Allah not favoured us by not punishing us for what we said, He would have made the earth swallow us as He did with Qarun. The disbelievers are not successful, neither in this life or the afterlife, but rather their return and outcome is loss in both”.
Дар хонанда кушоед - Сураро пурра хонед