Сура 27 · Ҷузъ 19
An-Naml · 27:40
قَالَ الَّذِي عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْكِتَابِ أَنَا آتِيكَ بِهِ قَبْلَ أَنْ يَرْتَدَّ إِلَيْكَ طَرْفُكَ ۚ فَلَمَّا رَآهُ مُسْتَقِرًّا عِنْدَهُ قَالَ هَٰذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّي لِيَبْلُوَنِي أَأَشْكُرُ أَمْ أَكْفُرُ ۖ وَمَنْ شَكَرَ فَإِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهِ ۖ وَمَنْ كَفَرَ فَإِنَّ رَبِّي غَنِيٌّ كَرِيمٌ
Ва он кас, ки аз илми китоб баҳрае дошт, гуфт: «Ман, пеш аз он, ки чашм бар ҳам занӣ, онро назди ту меоварам». Чун онро назди худ дид, гуфт: «Ин бахшиши Парвардигори ман аст, то маро биёзмояд, ки шукргузорам ё кофири неъмат. Пас ҳар кӣ шукр гӯяд, барои худ гуфтааст ва ҳар кӣ ношукрӣ кунад, Парвардигори ман бениёзу карим аст».
Тафсир
Ба забони шумо тафсир нест. Ин Ал-Мухтасар бо забони англисӣ аст.
40. A pious knowledgeable man in the presence of Solomon who had knowledge of the scripture, part of which was the greatest name of Allah which Allah accepts prayers when supplicated through, said: “I shall bring her throne to you before your glance returns to you, by praying to Allah to bring it”. So he prayed, and Allah answered his prayer. When Solomon saw her throne placed before him, he said: “This is from the grace of my Lord, to test me whether I am grateful for his favours or ungrateful? Whoever is grateful to Allah, the benefit of his gratefulness will only return to him, because Allah is self sufficient, in no need of anything, is not benefitted or harmed by the gratefulness of His servants. And whoever rejects the favours of Allah and does not thank Him for them, my Lord is self-sufficient, in no need of being shown gratitude, and Generous. Part of His generosity is granting those who deny them”.
Дар хонанда кушоед - Сураро пурра хонед