Сура 27 · Ҷузъ 19
An-Naml · 27:19
فَتَبَسَّمَ ضَاحِكًا مِنْ قَوْلِهَا وَقَالَ رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَالِدَيَّ وَأَنْ أَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضَاهُ وَأَدْخِلْنِي بِرَحْمَتِكَ فِي عِبَادِكَ الصَّالِحِينَ
Сулаймон аз сухани ӯ лабханд заду гуфт: «Эй Парвардигори ман, маро тавфиқ деҳ то шукри неъмати туро, ки бар ман ва падару модари ман арзонӣ доштаӣ, ба ҷой оварам ва корҳои шоистае кунам, ки ту хушнуд шавӣ ва маро ба раҳмати худ дар шумори бандагони шоистаат даровар!»
Тафсир
Ба забони шумо тафсир нест. Ин Ал-Мухтасар бо забони англисӣ аст.
19. When Solomon heard it saying this, he smiled due to this statement of his and he said, calling unto his Lord: “O Lord, enable me and inspire me to be grateful for Your favour which You gave to me and My parents, and enable me to do good actions which please you, and enter me amongst Your righteous servants”.
Дар хонанда кушоед - Сураро пурра хонед