Сура 21 · Ҷузъ 17
Al-Anbiya · 21:47
وَنَضَعُ الْمَوَازِينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيَامَةِ فَلَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئًا ۖ وَإِنْ كَانَ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ أَتَيْنَا بِهَا ۗ وَكَفَىٰ بِنَا حَاسِبِينَ
Рӯзи қиёмат тарозуҳои адлро омода мекунем ва ба ҳеҷ кас ситам намешавад. Агар амале ба сангинии як хардал ҳам бошад, ба ҳисобаш меоварем, ки мо ҳисоб карданро басандаем!
Тафсир
Ба забони шумо тафсир нест. Ин Ал-Мухтасар бо забони англисӣ аст.
47. I shall establish fair scales for the rising people to weigh their deeds with. On that day, no soul shall be wronged by having its good deeds decreased, or bad deeds increased. Even if the weighed deed is minute, like the weight equal to a mustard seed, I shall include it. I Myself am sufficient to take the deeds of My servants into account.
Дар хонанда кушоед - Сураро пурра хонед