Сура 2 · Ҷузъ 1
Al-Baqarah · 2:33
قَالَ يَا آدَمُ أَنْبِئْهُمْ بِأَسْمَائِهِمْ ۖ فَلَمَّا أَنْبَأَهُمْ بِأَسْمَائِهِمْ قَالَ أَلَمْ أَقُلْ لَكُمْ إِنِّي أَعْلَمُ غَيْبَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَأَعْلَمُ مَا تُبْدُونَ وَمَا كُنْتُمْ تَكْتُمُونَ
Гуфт: «Эй Одам, онҳоро аз номҳояшон огоҳ кун!» Чун аз он номҳо огаҳашон кард, Худо гуфт: «Оё ба шумо нагуфтам, ки манн ниҳони осмонҳову заминро медонам ва бар он чӣ ошкор мекунед ва пинҳон медоштед, огаҳам?».
Тафсир
Ба забони шумо тафсир нест. Ин Ал-Мухтасар бо забони англисӣ аст.
33. Then Allah told Adam to tell them the names. When Adam told the angels the names of things, as he had been taught, Allah reminded the angels that He had told them that He knew everything hidden in the heavens and the earth, and what they made public and what they said inside of themselves.
Дар хонанда кушоед - Сураро пурра хонед